KWALIFIKACJA MED4 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 20.
Jeżeli w teście refleksów rogówkowych Hirschberga refleks świetlny znajduje się na brzegu źrenicy, to kąt zeza w przybliżeniu wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W teście Hirschberga położenie refleksu rogówkowego służy do orientacyjnej oceny kąta zeza. Refleks przesunięty do brzegu źrenicy odpowiada typowo niewielkiemu–umiarkowanemu odchyleniu, przyjmowanemu w przybliżeniu jako około 15°. Pozostałe wartości odpowiadałyby położeniu dalej od centrum (większy kąt) lub bliżej centrum (mniejszy kąt).

Pełne wyjaśnienie:

Test refleksów rogówkowych Hirschberga jest prostą metodą przesiewową używaną w ortoptyce i okulistyce do wstępnej oceny ustawienia gałek ocznych. Badanie polega na oświetleniu oczu pacjenta i ocenie, gdzie na rogówce (względem źrenicy) pojawia się odblask światła. Gdy oczy są ustawione prawidłowo, refleksy są symetryczne i zwykle leżą blisko centrum.

Jak interpretować "refleks na brzegu źrenicy"?
Im dalej refleks znajduje się od centrum źrenicy w stronę obwodu, tym większa jest szacowana wielkość odchylenia. W klasycznych, orientacyjnych przeliczeniach stosowanych w nauczaniu testu Hirschberga położenie refleksu na brzegu źrenicy odpowiada w przybliżeniu około 15° kąta zeza. Jest to wartość przybliżona, a dokładny pomiar wymaga metod pryzmatycznych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • – sugerowałoby bardzo małe odchylenie, zwykle kojarzone z refleksami położonymi bliżej centrum źrenicy (niewielkie przesunięcie). Dla "brzegu źrenicy" jest to zbyt mała wartość.
  • 30° – odpowiadałoby większemu zezowi, gdy refleks jest bardziej obwodowo (bliżej rąbka rogówki) niż sam brzeg źrenicy. Taka wartość jest zbyt duża dla wskazanego położenia.
  • 45° – to bardzo duży kąt, typowy dla sytuacji, gdy odblask znajduje się bardzo obwodowo, często w okolicy rąbka rogówki lub poza typowym obszarem obserwacji w prostym teście. Dla "brzegu źrenicy" jest to zdecydowanie zawyżone.

Wskazówki egzaminacyjne

  • Zapamiętaj logikę: centrum = mały kąt, brzeg źrenicy = umiarkowany, okolice rąbka rogówki = duży.
  • W praktyce klinicznej wynik często odnosi się do pryzmadioptrii i bywa weryfikowany testem Krimsky’ego lub cover testem z pryzmatami, ale pytanie dotyczy właśnie przybliżenia z Hirschberga.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Test Hirschberga to orientacyjna ocena ustawienia oczu na podstawie położenia odblasku światła na rogówce. Porównuje się symetrię i przesunięcie refleksów względem źrenic. Jest szybki i przydatny przesiewowo, ale nie zastępuje dokładnego pomiaru pryzmatami.
Położenie refleksu na brzegu źrenicy oznacza, że odblask jest wyraźnie przesunięty od centrum, ale nie jest jeszcze skrajnie obwodowy. W klasycznych przybliżeniach dydaktycznych odpowiada to umiarkowanemu kątowi zeza (w pytaniach testowych często ok. 15°).
Bo ocena jest wzrokowa i zależy m.in. od średnicy źrenicy, ustawienia głowy, współpracy pacjenta, kąta kappa i warunków oświetlenia. Dlatego Hirschberg służy głównie do szacowania. Dokładność zwiększa się, gdy wynik potwierdza się testami pryzmatycznymi.
Typowe błędy to: ocenianie refleksu przy braku stabilnej fiksacji, nieuwzględnienie asymetrii anatomicznej, mylenie przesunięcia refleksu na rogówce z przesunięciem w źrenicy oraz zbyt dosłowne traktowanie wartości liczbowych (to przybliżenia, nie precyzyjny pomiar).
Tak. Kąt kappa (różnica między osią widzenia a osią optyczną) może powodować fizjologiczne przesunięcie refleksu nawet bez zeza. Dlatego w interpretacji ważna jest symetria obu oczu i porównanie z obrazem klinicznym oraz innymi testami ustawienia oczu.
Dokładniejsze są metody pryzmatyczne, np. cover test z pryzmatami lub test Krimsky’ego (pryzmaty + refleks rogówkowy). Pozwalają ilościowo dobrać moc pryzmatu do zniesienia odchylenia, co daje precyzyjniejszy wynik niż sama ocena położenia refleksu.
Stosuje się go szczególnie u małych dzieci i osób niewspółpracujących, gdy nie da się wiarygodnie wykonać subiektywnych testów lub pełnego cover testu. To szybki przesiew, który pomaga wykryć podejrzenie zeza i ocenić, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka.
W pseudostrabizmie (np. przy szerokiej nasadzie nosa) oczy wyglądają na zezujące, ale refleksy rogówkowe są zwykle symetryczne. W prawdziwym zezie refleksy są niesymetryczne i przesunięte w przeciwne strony względem centrum. Zawsze warto potwierdzić to cover testem.
W praktyce klinicznej częściej operuje się pryzmadioptriami (Δ), bo łatwiej je łączyć z pomiarem pryzmatami. Jednak w nauczaniu spotyka się też przybliżenia w stopniach. Kluczowe jest, by czytać jednostkę w pytaniu i nie mieszać przeliczeń między systemami.
Najlepiej opanować: zasadę badania, kierunek przesunięcia refleksu w zależności od rodzaju zeza oraz typowe przybliżenia (centrum/brzeg źrenicy/rąbek rogówki). Ćwicz na schematach i łącz z innymi testami (cover test, Krimsky), by rozumieć sens kliniczny.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w teście Hirschberga położenie refleksu rogówkowego służy do orientacyjnej oceny kąta zeza.

Źródła:

  • American Academy of Ophthalmology (AAO), Basic and Clinical Science Course (BCSC): Pediatric Ophthalmology and Strabismus, rozdział: Ocular alignment i metody oceny (Hirschberg/Krimsky), aktualne wydanie (dostęp zależny od licencji).
  • Kanski’s Clinical Ophthalmology: A Systematic Approach, dział/rozdział o strabismus i badaniu ustawienia oczu (Hirschberg corneal light reflex test), kolejne wydania.
  • Von Noorden & Campos, Binocular Vision and Ocular Motility: Theory and Management of Strabismus, rozdział o metodach klinicznego pomiaru zeza (Hirschberg i metody przybliżone), kolejne wydania.

Materiały:

  • Podręczniki ortoptyki i strabologii omawiające test Hirschberga i Krimsky’ego
  • Materiały dydaktyczne z diagnostyki zeza (schematy położeń refleksu)
  • Kursy/rozdziały z okulistyki dziecięcej i strabizmu (część o badaniu ustawienia oczu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego