Przewód ochronny PE jest elementem ochrony przeciwporażeniowej. Jego zadaniem jest utrzymanie części przewodzących dostępnych (np. metalowej obudowy silnika) na potencjale zbliżonym do ziemi oraz zapewnienie drogi dla prądu uszkodzeniowego.
Jeśli w silniku lub w jego przyłączu dojdzie do uszkodzenia izolacji (np. przewód fazowy zetknie się z obudową), a przewód PE jest sprawny, prąd uszkodzeniowy popłynie przez PE. Dzięki temu zwykle następuje szybkie zadziałanie zabezpieczenia (np. nadprądowego lub różnicowoprądowego), a napięcie na obudowie jest ograniczone w czasie.
Gdy przewód PE jest przerwany, obudowa nie ma pewnego połączenia z ziemią. W przypadku uszkodzenia izolacji może pojawić się na niej niebezpieczne napięcie dotykowe. Osoba dotykająca obudowy może stać się drogą przepływu prądu do ziemi, co grozi porażeniem.
Pozostałe odpowiedzi nie opisują typowej, bezpośredniej konsekwencji przerwania PE:
- "przeciążenia sieci elektrycznej i w efekcie do pożaru" – przerwa w PE nie jest mechanizmem przeciążenia; przeciążenia wynikają zwykle z nadmiernego poboru prądu przez odbiornik, błędnego doboru zabezpieczeń lub zwarć w obwodzie roboczym.
- "zwiększenia temperatury silnika w czasie pracy i w efekcie do zapalenia się silnika" – wzrost temperatury wiąże się najczęściej z przeciążeniem, złym chłodzeniem, uszkodzeniem łożysk lub nieprawidłowymi warunkami zasilania; sama przerwa PE nie powoduje typowego grzania uzwojeń.
- "uszkodzenia stojana silnika" – uszkodzenia uzwojeń stojana mogą wystąpić z wielu przyczyn (przeciążenie, zwarcia międzyzwojowe, przepięcia), ale przerwa PE nie jest bezpośrednią przyczyną takiego uszkodzenia.
W praktyce monterskiej i serwisowej kluczowe jest sprawdzenie ciągłości przewodu ochronnego oraz poprawności zacisków PE przed próbami ruchowymi i przekazaniem urządzenia do eksploatacji.
