Kadrowanie obrazu to operacja polegająca na świadomym wyborze fragmentu zdjęcia lub grafiki, który ma pozostać widoczny w finalnej wersji. W praktyce wykonuje się je przez zaznaczenie obszaru/motywu (czyli tego, co ma znaleźć się w kadrze) i odcięcie części zbędnych. Celem kadrowania jest poprawa kompozycji, skupienie uwagi odbiorcy na najważniejszym elemencie oraz dopasowanie proporcji obrazu do wymagań publikacji (np. konkretnego formatu lub układu).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "zaznaczania obiektu"?
W typowym workflow edycyjnym kadrowanie zaczyna się od wskazania, co ma zostać w finalnym kadrze. Użytkownik narzędzia kadrowania wybiera interesujący obszar (motyw/obiekt) i decyduje, co zostanie poza kadrem. Tę kluczową ideę streszcza sformułowanie o zaznaczaniu obiektu do pozostawienia w obrazie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "usuwania linii" – to opis czynności retuszerskiej lub edycji lokalnej (np. usuwania rys, przewodów, artefaktów). Kadrowanie nie polega na kasowaniu konkretnych linii, tylko na zmianie granic kadru i wyborze fragmentu obrazu.
- "konwertowania pliku" – konwersja dotyczy zmiany formatu lub sposobu zapisu (np. eksport do innego typu pliku). Można kadrować i potem zapisać plik, ale sama konwersja nie zmienia kompozycji kadru.
- "korekcji barwnej obrazu" – to regulacja kolorów (np. balans bieli, nasycenie, kontrast). Korekcja barw wpływa na wygląd tonalny i kolorystyczny, a kadrowanie na to, jaki fragment sceny jest widoczny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się działania na kolorach, formatach lub retuszu detali, to zwykle nie jest kadrowanie. Kadrowanie rozpoznasz po tym, że dotyczy granicy kadru i wyboru fragmentu obrazu.
