Opis przedstawia sytuację, w której kierownik włącza pracowników w proces podejmowania decyzji: liczy się z ich zdaniem, wysłuchuje opinii i podejmuje decyzje w porozumieniu z zespołem. To są typowe cechy stylu demokratycznego (partycypacyjnego), gdzie ważne są konsultacje, dialog oraz współodpowiedzialność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Autokratyczny" zakłada dominującą rolę przełożonego: decyzje zapadają głównie jednoosobowo, a udział pracowników w ustalaniu rozwiązań jest ograniczony. Taki styl nie jest zgodny z fragmentem o podejmowaniu decyzji "w porozumieniu z pracownikami".
- "Nieingerujący" (często utożsamiany z podejściem laissez-faire) oznacza bardzo małą aktywność kierownika w kierowaniu zespołem: dużo swobody, mało kontroli i niewiele konsultacji inicjowanych przez przełożonego. W pytaniu kierownik jest obecny w komunikacji i aktywnie zbiera opinie, co nie jest typowe dla stylu nieingerującego.
- "Liberalny" bywa w praktyce używany potocznie, ale w testach najczęściej chodzi o odróżnienie stylu demokratycznego (współdecydowanie) od nieingerującego (pozostawienie zespołu samemu sobie). Sam "szacunek" i "życzliwość" nie definiują stylu; kluczowe jest to, czy decyzje są konsultowane i uzgadniane.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się sformułowania typu "konsultuje", "wspólnie ustala", "wysłuchuje opinii" i "porozumienie z pracownikami", to zwykle chodzi o styl demokratyczny. Jeśli dominuje "wydaje polecenia i wymaga", to autokratyczny, a gdy "nie interesuje się i pozostawia pełną swobodę", to nieingerujący.
