U pacjenta chodzącego po operacji wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego preferuje się kąpiel pod prysznicem, ponieważ zwykle łatwiej utrzymać stabilną pozycję ciała i ograniczyć ruchy, które mogą być niewskazane we wczesnym okresie pooperacyjnym (np. głębokie zginanie w biodrze podczas wchodzenia do wanny i podnoszenia się).
Odpowiedź "w wannie" jest mniej korzystna: wejście do wanny oraz wstawanie wymagają dużej kontroli równowagi, siły i zakresu ruchu, a jednocześnie zwiększają ryzyko poślizgnięcia. W praktyce właśnie przy wannie częściej dochodzi do utraty równowagi, a upadek po endoprotezoplastyce może mieć poważne konsekwencje.
Odpowiedź "w łóżku" dotyczy raczej pacjentów niechodzących, w złym stanie ogólnym lub wtedy, gdy istnieją czasowe przeciwwskazania do korzystania z łazienki. Skoro pacjent jest chodzący, celem opieki jest wspieranie bezpiecznej samodzielności (oczywiście z asekuracją).
Odpowiedź "na wózku leżącym" również nie jest rozwiązaniem typowym dla pacjenta chodzącego; stosuje się je w szczególnych sytuacjach organizacyjnych lub zdrowotnych, gdy transport do łazienki jest niemożliwy, a higienę trzeba zapewnić przy łóżku.
W praktyce, niezależnie od formy kąpieli, kluczowe są: przygotowanie otoczenia (mata antypoślizgowa, stabilne oparcie/uchwyty), zapewnienie asekuracji, kontrola stanu rany pooperacyjnej i stosowanie się do zaleceń zespołu terapeutycznego dotyczących ruchów i obciążania kończyny.
