Katalogi nakładów rzeczowych (KNR) są narzędziem wykorzystywanym w kosztorysowaniu robót budowlanych. Zawierają zestawienia normatywów oraz opisy robót przypisane do jednostek obmiarowych (np. m², m³, szt.), dzięki czemu pozwalają porządkować roboty i ujmować je ilościowo w kosztorysie. W praktyce kosztorysowej KNR stanowią więc podstawę do ustalania ilości robót w ujęciu kosztorysowym (tj. w zakresie pozycji i jednostek, w jakich roboty są wykazywane), a następnie do przeliczenia tych ilości na zapotrzebowanie na zasoby.
Odpowiedź "ustalenia ilości robót" jest poprawna w sensie egzaminacyjnym, bo KNR wiążą rodzaj robót z właściwą jednostką obmiaru i pozycją katalogową, co umożliwia ilościowe ujęcie robót w kosztorysie oraz dalsze kalkulacje. Gdy ilość robót jest znana, KNR pozwalają przejść do kolejnego kroku: wyznaczenia nakładów robocizny, materiałów i sprzętu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "wykonania projektu organizacji robót" – projekt organizacji robót to opracowanie dotyczące sposobu prowadzenia prac (kolejność, zasoby, plac budowy). KNR nie są podstawą do tworzenia takiego projektu; służą przede wszystkim do normowania i kalkulacji w kosztorysie.
- "wykonania obmiaru robót" – obmiar to czynność/etap ustalania ilości na podstawie dokumentacji i/lub pomiarów. KNR nie są instrukcją pomiaru w terenie ani dokumentacją projektową; są katalogiem norm i opisów robót.
- "opracowania cenników robót budowlanych" – cenniki opierają się na cenach (rynku) i kalkulacjach, a KNR dostarczają normatywów nakładów. Same KNR nie są cennikiem; do cennika potrzebne są jeszcze ceny zasobów oraz reguły kalkulacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się KNR, myśl o normowaniu i o tym, że katalog łączy robotę z jednostką oraz nakładami, a nie o dokumentach organizacyjnych czy o samych cenach.
