Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) służą przede wszystkim do normowania, czyli do wskazania, jakie bezpośrednie nakłady rzeczowe są potrzebne do wykonania danej roboty budowlanej w określonej technologii.
W praktyce oznacza to, że dla pozycji kosztorysowej KNR podaje:
- robociznę – normatywny czas pracy (np. w roboczogodzinach) na jednostkę obmiaru,
- materiały – normatywne zużycie materiałów na jednostkę obmiaru,
- sprzęt – normatywny czas pracy sprzętu na jednostkę obmiaru.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "bezpośrednich nakładów rzeczowych robocizny, materiału i sprzętu." – dokładnie to stanowi treść KNR: ilości zasobów, a nie ich wartości pieniężne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "procentowych wartości kosztów pośrednich i zysku." – koszty pośrednie i zysk to narzuty (element kalkulacji ceny/kosztu), a nie normy nakładów; ich poziom zależy od metody kalkulacji, warunków kontraktu i polityki wykonawcy, nie od KNR.
- "cen robocizny, materiału i sprzętu." – KNR nie jest cennikiem. Ceny pochodzą zwykle z cenników, ofert, danych rynkowych lub ustaleń kontraktowych.
- "wartości robocizny, materiałów, sprzętu i transportu zewnętrznego." – sformułowanie dotyczy wartości kosztowych oraz dodatkowego składnika. KNR co do zasady opisuje nakłady bezpośrednie w ujęciu rzeczowym (ilościowym), a nie wartości pieniężne wszystkich składników.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się słowa "ceny", "procent", "zysk", to zwykle dotyczy to narzutów lub danych rynkowych, a nie KNR. KNR kojarz z pytaniem: "ile zasobów potrzeba?".
