Playback w filmie oznacza przygotowany wcześniej materiał dźwiękowy (np. wokal, muzykę lub ich fragmenty), który jest odtwarzany na planie podczas kręcenia ujęć. Stosuje się go zwłaszcza w scenach muzycznych, tanecznych lub takich, w których aktor ma wiarygodnie "wykonać" utwór. Dzięki playbackowi ekipa uzyskuje stałe tempo i punkt odniesienia, a wykonawcy mogą dopasować ruch ust, gesty i akcję do dźwięku.
Dlatego odpowiedź "Przed zdjęciami." jest właściwa: materiał musi istnieć wcześniej, aby dało się go technicznie odtworzyć na planie, a także aby reżyser, choreograf i operator mogli planować timing ujęć. To element przygotowań (preprodukcji) związanych z organizacją sceny i workflow dźwięku na planie.
Pozostałe propozycje są nietrafne z przyczyn etapowych:
- "W trakcie montażu." – montaż obrazu odbywa się po zdjęciach, a playback jest potrzebny w momencie kręcenia ujęć, nie dopiero przy składaniu filmu.
- "Po zgraniu dźwięku." – "zgranie/synchronizacja" lub dalsze prace dźwiękowe to działania następujące po rejestracji materiału z planu. Playback ma wspierać realizację ujęć, więc nie może powstawać dopiero po tych czynnościach.
- "W trakcie nagrania muzyki." – nagrywanie muzyki może być procesem tworzenia materiału, ale playback (jako gotowa ścieżka do odtwarzania na planie) powinien być przygotowany i dostępny przed realizacją zdjęć, jeśli ma być użyty na planie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się playback "do filmu", pomyśl o jego funkcji na planie: ma być odtwarzany podczas ujęć. To zwykle automatycznie ustawia go przed etapem zdjęć.
