Higienę jamy ustnej dziecka należy wdrażać możliwie wcześnie, a w praktyce oznacza to rozpoczęcie czyszczenia zębów po wyrżnięciu się pierwszego zęba mlecznego. Od tego momentu na zębie może odkładać się płytka bakteryjna, a obecność cukrów w diecie (np. w posiłkach i napojach) sprzyja rozwojowi próchnicy. Wczesne rozpoczęcie higieny ma też wymiar wychowawczo-opiekuńczy: dziecko szybciej przyzwyczaja się do codziennej rutyny.
Odpowiedź "Pod koniec pierwszego roku życia dziecka" bywa wybierana, bo kojarzy się z typowym wiekiem pojawienia się kilku zębów, ale jest to kryterium zbyt ogólne. Zęby mogą pojawić się wcześniej lub później, a kluczowy jest fakt, że higiena powinna zacząć się wraz z pojawieniem się pierwszego zęba, niezależnie od dokładnego wieku.
Odpowiedź "W drugim roku życia dziecka" jest nieprawidłowa, ponieważ oznaczałaby wielomiesięczne opóźnienie. W tym czasie dziecko może już mieć kilka–kilkanaście zębów mlecznych, a brak systematycznego czyszczenia zwiększa ryzyko próchnicy i stanów zapalnych dziąseł.
Odpowiedź "Po wyrżnięciu się wszystkich zębów mlecznych" również jest błędna: pełne uzębienie mleczne pojawia się znacznie później niż pierwszy ząb. Odkładanie higieny do tego etapu jest typowym nieporozumieniem wynikającym z przekonania, że mycie jest potrzebne dopiero przy "pełnym komplecie" zębów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy momentu rozpoczęcia czynności higienicznych, najczęściej poprawna jest odpowiedź związana z pierwszym możliwym momentem pojawienia się czynnika ryzyka (tu: pierwszego zęba), a nie z wiekiem kalendarzowym dziecka.
