KWALIFIKACJA EKA4 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 6.
Kierowanie, wyrażające się familiarnym stosunkiem do pracowników, pobłażaniu im, tolerowaniu niedociągnięć i braków, unikaniu spraw drażliwych i spornych, określane jest stylem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styl patronalny rozpoznaje się po familiarnym stosunku do pracowników, pobłażaniu, tolerowaniu niedociągnięć oraz unikaniu spraw drażliwych i spornych.
Pozostałe style opierają się na innych mechanizmach: autokratyczny na kontroli, demokratyczny na partycypacji, a doradczy na sugerowaniu rozwiązań.

Pełne wyjaśnienie:

Opis w pytaniu wskazuje na styl patronalny (często nazywany też paternalnym). Jego cechą jest "miękkie" kierowanie rozumiane nie jako współdecydowanie, lecz jako familiarny stosunek do pracowników, pobłażanie, tolerowanie niedociągnięć oraz unikanie tematów drażliwych i spornych. W praktyce taki styl bywa oceniany krytycznie, ponieważ może prowadzić do spadku dyscypliny i niejasnych standardów pracy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Autokratyczny – to styl oparty na centralizacji decyzji, wydawaniu poleceń i silnej kontroli. W opisie z pytania nie ma ani nacisku na dyscyplinowanie, ani na dystans w relacji, więc nie pasuje.
  • Demokratyczny – kluczowa jest partycypacja pracowników w podejmowaniu decyzji, współpraca i dwukierunkowa komunikacja. Sam "miły" lub bezkonfliktowy klimat nie definiuje demokracji w zarządzaniu; w pytaniu chodzi o pobłażliwość i tolerowanie braków, a nie o współodpowiedzialność zespołu.
  • Doradczy – zakłada, że pracownicy mają znaczną samodzielność, a kierownik wpływa głównie przez sugestie i doradzanie sposobu działania. W opisie nie ma akcentu na merytoryczne wspieranie decyzji, lecz na unikanie sporów i pobłażanie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się zestaw cech "familiarność + pobłażanie + tolerowanie błędów + unikanie konfliktów", najczęściej chodzi o patronalny. Gdy pojawia się "współdecydowanie", wybieraj demokratyczny; gdy "kontrola i rozkazy" – autokratyczny; gdy "minimalna ingerencja lub doradzanie" – liberalny albo doradczy (zależnie od opisu).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Styl kierowania to względnie stały sposób, w jaki przełożony wpływa na pracowników: jak podejmuje decyzje, komunikuje je, kontroluje wykonanie i buduje relacje w zespole. W praktyce styl przekłada się na motywację, dyscyplinę, odpowiedzialność i jakość pracy w jednostce organizacyjnej.
W stylu patronalnym pojawia się familiarność, pobłażliwość, tolerowanie błędów oraz unikanie tematów spornych. Kierownik "jest blisko ludzi", ale jednocześnie nie egzekwuje standardów. W pytaniach testowych szukaj słów: pobłaża, przymyka oko, unika konfliktu.
Styl demokratyczny opiera się na udziale pracowników w decyzjach i współodpowiedzialności, a nie na pobłażaniu. W stylu patronalnym przełożony może unikać trudnych rozmów i tolerować niedociągnięcia, co nie oznacza partycypacji ani wspólnego ustalania zasad.
Nie zawsze. Styl liberalny polega na minimalnej ingerencji i dawaniu dużej swobody, często przy założeniu, że pracownicy są samodzielni. Styl patronalny akcentuje relację "po koleżeńsku", pobłażanie i unikanie sporów. W testach odróżniaj: swoboda z zaufania vs swoboda z pobłażliwości.
Autokratyczny styl to centralizacja władzy, podejmowanie decyzji jednoosobowo, wydawanie poleceń oraz ścisła kontrola wykonania. Relacja bywa bardziej formalna i zdystansowana. Jeśli w opisie pojawiają się rozkazy, sankcje i kontrola, to zwykle wskazuje na autokratyczny.
W stylu doradczym kierownik zostawia pracownikom znaczną samodzielność, ale wpływa na działania przez merytoryczne sugestie i konsultacje. W stylu patronalnym kluczowe jest pobłażanie i unikanie spraw spornych. Jeśli opis podkreśla "podpowiada rozwiązania", to częściej doradczy.
Może szkodzić, gdy zadania wymagają terminowości, kontroli jakości i jasnych standardów (np. obieg dokumentów, rozliczenia, ewidencje). Pobłażanie i tolerowanie braków sprzyja narastaniu błędów, rozmyciu odpowiedzialności i konfliktom ukrytym, które wracają w kryzysie.
Najczęstsze pomyłki to utożsamianie "miłego" stylu z demokratycznym, wybór liberalnego, bo kojarzy się z brakiem kontroli, oraz ignorowanie kluczowych słów: pobłaża, toleruje braki, unika spraw spornych. Pomaga metoda: podkreśl w opisie 2–3 cechy i dopiero dopasuj styl.
Stwórz krótką mapę skojarzeń: autokratyczny = kontrola, demokratyczny = partycypacja, liberalny = minimalna ingerencja, doradczy = sugestie, patronalny = pobłażanie i unikanie sporów. Następnie trenuj na opisach sytuacyjnych i zapisuj, które słowa-klucze przesądziły o wyborze.
Bo sytuacje i ludzie się zmieniają: inne podejście działa przy kryzysie, inne w pracy rutynowej, a jeszcze inne przy wdrażaniu nowego pracownika. Kierownicy zwykle mieszają elementy stylów. Na egzaminie jednak wybiera się styl najlepiej opisany przez dominujące cechy w treści zadania.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Mfiles.pl (Encyklopedia Zarządzania) – hasło: "Style kierowania" (https://mfiles.pl/pl/index.php/Style_kierowania) – dostęp 2026-02-18
  • Wikipedia (PL) – hasło: "Style kierowania" (https://pl.wikipedia.org/wiki/Style_kierowania) – dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki do podstaw zarządzania (działy o stylach kierowania)
  • Hasła i opracowania encyklopedyczne dotyczące stylów kierowania
  • Ćwiczenia na dopasowywanie opisów zachowań kierownika do nazw stylów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego