Opis wskazuje na styl nieingerujący (laissez-faire). Jego cechą rozpoznawczą jest minimalny udział kierownika w procesie zarządzania: przełożony pozostawia pracownikom bardzo dużą swobodę, a jednocześnie nie podejmuje decyzji, nie kontroluje i nie ocenia pracy zespołu. To właśnie brak decyzyjności i brak oceny są elementami kluczowymi w treści.
Odpowiedź "konsultacyjny" jest nieprawidłowa, ponieważ w stylu konsultacyjnym kierownik zwykle zbiera opinie i sugestie członków zespołu, ale nadal zachowuje aktywną rolę: moderuje, decyduje (często po konsultacjach) i rozlicza wykonanie zadań.
Odpowiedź "autokratyczny" nie pasuje, bo ten styl opiera się na silnej roli przełożonego: to kierownik sam podejmuje decyzje, wydaje polecenia, kontroluje przebieg pracy i ocenia efekty. Jest więc przeciwieństwem opisu "nie podejmuje żadnych decyzji".
Odpowiedź "demokratyczny" także nie jest trafna. Choć w stylu demokratycznym zwiększa się udział zespołu w dyskusji i współdecydowaniu, kierownik nadal organizuje proces, podejmuje decyzje wspólnie lub po zebraniu stanowisk oraz zapewnia kontrolę i informację zwrotną. Sama "swoboda" nie wystarcza do uznania stylu za demokratyczny, jeśli równocześnie występuje całkowity brak decyzji i oceny.
Wskazówka egzaminacyjna: w opisach szukaj słów-kluczy: "sam podejmuje decyzje" sugeruje autokratyczny, "wspólnie decyduje" – demokratyczny, "zasięga opinii" – konsultacyjny, a "nie podejmuje decyzji i nie ocenia" – nieingerujący.
