Efekt Arpeggio (często spotykany jako arpeggiator) przekształca akord lub zestaw wciśniętych nut w sekwencję pojedynczych dźwięków odtwarzanych według określonych reguł. Jedną z najważniejszych reguł jest kierunek przebiegu – czyli to, w jakiej kolejności arpeggiator "przechodzi" po nutach.
Właśnie za to odpowiada parametr direction. Zmiana tego parametru wpływa na to, czy sekwencja będzie szła np. rosnąco (w górę), malejąco (w dół), naprzemiennie (up/down) albo w innych wariantach zależnych od narzędzia. To jest bezpośrednia regulacja "kierunku przebiegu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- type – zwykle oznacza wybór rodzaju działania lub trybu (np. inny algorytm, styl, wariant artykulacji), ale nie musi jednoznacznie wskazywać kierunku sekwencji. W wielu narzędziach "typ" dotyczy np. sposobu wyzwalania lub wzoru, a kierunek ma osobne pole.
- octaves – dotyczy zakresu wysokości, czyli ile oktaw obejmie arpeggiacja (np. 1–4). Zwiększanie oktaw rozszerza rozpiętość dźwięków, ale nie mówi nic o tym, czy kolejność jest w górę czy w dół.
- rate – dotyczy szybkości (gęstości) zdarzeń, np. ósemki/szesnastki lub wartości czasowej względem tempa. Zmienia rytm/arpeggiację w czasie, lecz nie zmienia kolejności nut w sensie kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada słowo "kierunek", szukaj parametru opisującego kolejność (direction/up/down), a nie parametrów opisujących tempo (rate) czy zakres wysokości (octaves).
