Twarz w kształcie diamentu charakteryzuje się tym, że najszerszym miejscem są kości policzkowe, natomiast czoło i dolna część twarzy (żuchwa/broda) są względnie węższe. W doborze grzywki chodzi więc o takie poprowadzenie linii włosów, aby:
- zmiękczyć i "rozbić" optycznie najszerszą strefę policzków,
- nie dokładać ciężaru wizualnego w środkowej części twarzy,
- w razie potrzeby dodać wrażenie szerokości w okolicy czoła.
Odpowiedź "Grzywka na boki" jest korzystna, bo linie ułożone skośnie i rozdzielone po obu stronach twarzy zwykle tworzą łagodniejsze przejścia, a nie "odcinają" twarzy mocną poziomą linią. Taki kierunek układania może też pomóc w uzyskaniu bardziej harmonijnych proporcji i w zmiękczeniu rysów.
"Pełna grzywka" (ciężka, prosta) bywa ryzykowna, ponieważ tworzy wyraźną, poziomą linię oraz może nadmiernie skupiać uwagę na środkowej strefie twarzy. U części osób może to wzmocnić wrażenie szerokości na wysokości policzków.
"Krótka grzywka" często eksponuje czoło i górną część twarzy w sposób bardzo wyrazisty, a przy niektórych proporcjach może dodatkowo uwydatniać kontrast między węższym czołem a szerokimi policzkami. Wymaga też bardzo dobrego dopasowania do linii włosów i stylizacji.
"Grzywka typu "pixie"" jest niejednoznaczna pojęciowo, bo "pixie" zwykle odnosi się do stylu cięcia, a nie precyzyjnego typu samej grzywki. W kontekście egzaminu fryzjerskiego ważne jest rozróżnienie elementów fryzury (np. grzywka) od nazwy całej fryzury/cięcia.
W praktyce zawsze warto dopytać o: wysokość czoła, zakola, gęstość włosów, naturalny skręt oraz sposób codziennej stylizacji, bo te czynniki mogą zmienić najlepszy wybór w ramach danego kształtu twarzy.
