W doborze grzywki do korekcji urody kluczowe są dwa mechanizmy: zasłanianie/skrót optyczny (wysokość czoła) oraz kierunek i charakter linii (gdzie kierujemy uwagę obserwatora i czy podkreślamy oś symetrii twarzy).
Grzywka sięgająca do połowy czoła z natury pomaga w korekcji wysokiego czoła, bo zmniejsza widoczną powierzchnię czoła i skraca górną część twarzy. Drugi problem klientki dotyczy dużego i szpiczastego nosa, czyli elementu znajdującego się w centrum twarzy. W takich przypadkach zwykle dąży się do tego, aby nie wzmacniać osi środkowej i nie prowadzić wzroku prostą, regularną linią w kierunku środka.
Odpowiedź "Asymetryczna zygzakowata." jest uzasadniona tym, że linia łamana i asymetria:
- tworzą "rozbicie" regularności i kierują uwagę na różne punkty,
- zmniejszają wrażenie dominacji centralnego elementu twarzy,
- mogą zmiękczać ostre rysy poprzez brak jednej, gładkiej krawędzi.
Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze w tym opisie potrzeb:
- "Prosta pozioma." to linia bardzo czytelna i symetryczna; dobrze skraca czoło, ale często podkreśla geometrię i kieruje uwagę na środek twarzy, co może uwypuklić nos.
- "Wypukła półokrągła." wprowadza gładki, regularny łuk. Może wyglądać miękko, ale nadal jest linią uporządkowaną i zwykle eksponuje symetrię, nie odciągając skutecznie uwagi od centralnych rysów.
- "Wklęsła łukowata." także jest linią regularną; może modelować proporcje czoła w zależności od wysokości i gęstości grzywki, ale nie daje tak silnego efektu "rozproszenia" uwagi jak asymetria i zygzak.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: im bardziej chcemy odciągnąć uwagę od środka twarzy, tym częściej korzystamy z asymetrii i linii łamanej; natomiast linie gładkie i symetryczne wzmacniają uporządkowanie oraz oś twarzy.
