W klombach projektowanych według formalnych zasad spotykanych w kompozycjach historycznych (często kojarzonych z XIX wiekiem) kluczowe są: czytelny zarys, symetria/regularność oraz wyraźny podział na strefy. Taka kompozycja ma być dobrze widoczna z alejek i z większego dystansu, dlatego stosuje się warstwowanie roślin.
Odpowiedź "niższymi na zewnątrz, a wyższymi w środku." jest poprawna, bo przy takim układzie:
- obrzeże (zewnętrzny "rysunek" klombu) pozostaje lekkie i nie zasłania wnętrza,
- środek jest wyeksponowany i stanowi dominantę kompozycji,
- całość tworzy logiczną gradację wysokości, ułatwiając odbiór z perspektywy przechodnia.
Odpowiedź "o zróżnicowanej wysokości, nieregularnie." sugeruje kompozycję naturalistyczną, gdzie celowo unika się regularnego rysunku i symetrii. To inny sposób projektowania niż klasyczny, formalny klomb.
Odpowiedź "niższymi w środku, a wyższymi na zewnątrz." prowadzi do efektu "muru" na obrzeżu: wyższe rośliny na zewnętrzu mogą zasłaniać wnętrze i osłabiać czytelność środka, co jest niepożądane w kompozycji reprezentacyjnej.
Odpowiedź "o jednakowej wysokości." bywa spotykana w niektórych założeniach dywanowych, ale jako ogólna zasada dla klombów formalnych jest zbyt daleko idącym uproszczeniem. W praktyce wysokość jest jednym z narzędzi porządkowania przestrzeni i zwykle stosuje się gradację, aby podkreślić układ i dominantę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się odniesienie do stylu historycznego/formalnego, szukaj odpowiedzi mówiącej o regularności i logicznym układzie (w tym stopniowaniu wysokości), a nie o przypadkowości.
