Kod kreskowy jest narzędziem automatycznej identyfikacji: po zeskanowaniu zamienia się na ciąg znaków, który w systemie informatycznym (np. w ewidencji terminalowej lub magazynowej) działa jak klucz do rekordu. Z tego powodu najbardziej typową informacją "odczytywaną" z kodu w kontekście identyfikacji ładunków jest numer identyfikacyjny ładunku (np. numer jednostki, numer przesyłki lub inny identyfikator nadany w procesie).
Odpowiedź "Nazwa i typ ładunku" bywa dostępna operatorowi po zeskanowaniu, ale zwykle jest to informacja pobrana z systemu na podstawie identyfikatora, a nie koniecznie zakodowana bezpośrednio w samym kodzie. To częsty błąd: mylenie tego, co skaner odczytuje z etykiety, z tym, co wyświetla aplikacja po odszukaniu danych.
Odpowiedź "Waga i wymiary ładunku" również zazwyczaj nie jest kodowana w prostym kodzie kreskowym używanym do identyfikacji, ponieważ są to dane bardziej rozbudowane i często zależne od dokumentów lub pomiarów. Mogą być przechowywane w systemie i powiązane z identyfikatorem.
Odpowiedź "Lokalizacja ładunku w terminalu" jest informacją dynamiczną (zmienia się wraz z przestawieniami, składowaniem, relokacją). W praktyce lokalizacja wynika z operacji rejestrowanych w systemie (np. po potwierdzeniu odkładania/pobrania), a nie z niezmiennej etykiety. Dlatego jako informacja odczytywana z kodu w procesie identyfikacji najtrafniej pasuje identyfikator.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "identyfikacji", najpierw szukaj odpowiedzi typu numer/ID/klucz, a dopiero potem cech opisowych.
