Pętla for w PHP ma trzy elementy: inicjalizację, warunek zakończenia i krok zmiany licznika. W pokazanym kodzie licznik przyjmuje kolejno wartości od 1 do 10 (włącznie), ponieważ startuje od 1, jest zwiększany o 1, a pętla działa, dopóki spełnione jest $x <= 10.
W każdej iteracji wykonywany jest warunek z operatorem reszty z dzielenia: $x % 2. Ten operator zwraca resztę po podzieleniu liczby przez 2. Dla liczb parzystych reszta wynosi 0, a dla nieparzystych 1. Zapis $x % 2 != 0 oznacza więc: "liczba jest nieparzysta".
Jeśli liczba jest nieparzysta, wykonywana jest instrukcja continue. Jej sens jest bardzo konkretny: przerywa tylko bieżącą iterację i natychmiast przechodzi do kolejnej wartości licznika. To powoduje, że linia wypisująca wynik nie uruchamia się dla 1, 3, 5, 7 i 9.
Dla wartości parzystych (2, 4, 6, 8, 10) warunek "reszta różna od zera" nie jest spełniony, więc pętla nie jest przerywana w tej iteracji. Wtedy wykonuje się instrukcja wypisania i na ekran trafiają liczby parzyste, rozdzielone spacją.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wynik z liczbami nieparzystymi powstałby po odwróceniu warunku (np. sprawdzaniu równości do zera) albo po pominięciu instrukcji pomijającej iterację.
- Wynik bez "10" sugeruje błąd w warunku pętli (np. użycie $x < 10), którego tutaj nie ma.
- Wynik zawierający wszystkie liczby 1–10 odpowiada sytuacji, gdy warunek pomijania nie działa lub gdy pomyli się "pomijanie iteracji" z innym mechanizmem.
W praktyce taki wzorzec wykorzystuje się do filtrowania danych w pętli: łatwiej pominąć elementy niepasujące do kryterium, niż budować rozbudowane zagnieżdżenia warunków.
