Bilans to element sprawozdania finansowego, który pokazuje stan majątku przedsiębiorstwa (aktywa) oraz źródła jego finansowania (pasywa) na określony dzień. W praktyce ważne jest nie tylko co firma posiada, ale także jak szybko poszczególne składniki majątku mogą zostać wykorzystane do regulowania zobowiązań. Dlatego przy prezentacji aktywów stosuje się porządek wynikający z płynności – rozumianej jako zdolność składnika majątku do szybkiej zamiany na gotówkę przy możliwie małej utracie wartości.
Odpowiedź "płynności" jest właściwa, ponieważ układ aktywów w bilansie ma odzwierciedlać stopień ich "upłynnienia": im łatwiej dany składnik spieniężyć, tym bliżej początku odpowiedniej grupy jest prezentowany. Ma to znaczenie m.in. przy ocenie wypłacalności oraz przy analizie kapitału obrotowego.
- "rentowności" jest niepoprawne, bo rentowność dotyczy relacji zysku do przychodów, kosztów lub kapitału. To kategoria analizy wyników (rachunek zysków i strat, wskaźniki), a nie zasada porządkowania pozycji majątkowych.
- "ekonomiczności" również nie jest kryterium układu bilansu. Ekonomiczność opisuje gospodarność/efektywność wykorzystania zasobów, ale nie służy do klasyfikowania aktywów w sprawozdaniu.
- "rotacji aktywów" to wskaźnik sprawności działania (jak intensywnie aktywa "pracują" w tworzeniu sprzedaży). Jest użyteczny w analizie finansowej, jednak nie determinuje kolejności pozycji w bilansie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "kolejność w bilansie", najczęściej chodzi o logikę prezentacji (płynność, wymagalność), a nie o wskaźniki efektywności (rentowność, rotacja) ani o ogólne oceny gospodarności.
