Zasada warstwowości w metodyce masażu odnosi się do pracy zgodnej z ułożeniem anatomicznym tkanek: najpierw przygotowuje się warstwy bardziej powierzchowne (rozgrzanie, przekrwienie, zmniejszenie napięcia), a następnie przechodzi do struktur położonych głębiej. Dzięki temu bodźce są lepiej tolerowane, a terapeuta ma większą kontrolę nad głębokością i siłą działania.
W obrębie grzbietu do mięśni zaliczanych do warstwy bardziej powierzchownej (związanych m.in. z obręczą barkową i ruchem kończyny górnej) należą m.in. mięsień czworoboczny oraz mięsień najszerszy grzbietu. Mięśnie równoległoboczne są położone głębiej – leżą pod mięśniem czworobocznym i stanowią strukturę, do której nie powinno się "wchodzić" z pełną głębokością przed przygotowaniem warstw powierzchownych. Dlatego sekwencja "mięsień czworoboczny, mięsień najszerszy grzbietu, mięśnie równoległoboczne" jest zgodna z ideą pracy warstwowej.
Odpowiedź "mięsień czworoboczny, mięśnie równoległoboczne, mięsień najszerszy grzbietu" jest nielogiczna warstwowo, bo wprowadza mięśnie równoległoboczne (głębiej) przed zakończeniem pracy na strukturach powierzchownych. Odpowiedź "mięsień najszerszy grzbietu, mięsień prostownik grzbietu, mięśnie równoległoboczne" miesza mięśnie powierzchowne z głębokimi (prostownik grzbietu to grupa położona głębiej wzdłuż kręgosłupa) oraz nie zachowuje typowego przejścia od warstw powierzchownych do głębokich. Odpowiedź "mięsień najszerszy grzbietu, mięsień czworoboczny grzbietu, mięsień prostownik grzbietu" także prowadzi do nieuporządkowanego przechodzenia między warstwami i może sugerować pracę na strukturach głębszych bez wcześniejszego przygotowania całej warstwy powierzchownej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: najpierw mięśnie "na wierzchu", potem mięśnie "pod spodem". Gdy w odpowiedziach pojawiają się struktury głębokie (np. prostownik grzbietu jako grupa przykręgosłupowa), zwykle nie powinny one pojawiać się przed mięśniami bardziej powierzchownymi w pytaniu o warstwowość.
