Tory AUX (wysyłki pomocnicze) w konsolecie mikserskiej służą do tworzenia dodatkowych, niezależnych miksów poza sumą główną. Taki miks może być kierowany na osobne wyjście i zasilać inne urządzenie lub inny tor nagłośnienia.
W praktyce największe zapotrzebowanie na dużą liczbę AUX pojawia się w realizacji scenicznej, gdy trzeba przygotować wiele różnych odsłuchów. Każdy muzyk może oczekiwać innej proporcji sygnałów: wokalista zwykle chce więcej swojego głosu, perkusista kliku lub basu, a gitarzysta własnego instrumentu i wokalu prowadzącego. Żeby to zapewnić, potrzebne są osobne miksy monitorowe, a więc osobne tory AUX (często ustawione jako pre-fader, aby zmiany w miksie FOH nie psuły odsłuchu na scenie).
Odpowiedź "sterowania monitorami na scenie" jest więc trafna, bo dokładnie odpowiada temu zastosowaniu: wiele AUX = wiele niezależnych miksów dla wielu wykonawców.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w typowym ujęciu egzaminacyjnym:
- "nagrań na planie filmowym" – w dźwięku planu filmowego kluczowa jest organizacja wejść, miksu do rejestratora i routingu, ale duża liczba AUX nie jest tam najczęściej czynnikiem decydującym tak jak w monitorach scenicznych.
- "nagrań studyjnych" – AUX są często używane do efektów (pogłos, delay) lub miksów słuchawkowych, jednak w standardowym studiu liczba miksów słuchawkowych bywa mniejsza niż liczba odsłuchów na dużej scenie, a potrzeba "bardzo dużej" liczby AUX nie jest tak charakterystyczna.
- "nagłośnienia widowni na koncertach" – nagłośnienie FOH opiera się głównie na sumie głównej i grupach/VCA; AUX mogą wspierać np. efekty, front fill czy outfille, ale to miksy monitorowe najbardziej "konsumują" dużą pulę AUX.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "dużo AUX", w pierwszej kolejności myśl o wielu różnych miksach odsłuchowych, a dopiero potem o efektach.
