Konto "Rozliczenie kosztów" pełni rolę konta pośredniczącego (technicznego) w systemie ewidencji kosztów, w którym jednostka ujmuje koszty równolegle lub etapowo w dwóch przekrojach:
- układ rodzajowy – pokazuje, jakiego rodzaju koszty poniesiono (np. zużycie materiałów, wynagrodzenia),
- układ funkcjonalny (kalkulacyjny) – pokazuje, na jakie funkcje/miejsca te koszty przypadają (np. koszty działalności podstawowej/produkcji, sprzedaży, zarządu).
W praktyce, po ujęciu kosztów na kontach układu rodzajowego, dokonuje się przeksięgowania na konta układu funkcjonalnego. Właśnie temu służy konto "Rozliczenie kosztów" – umożliwia ono zebranie zapisów i ich uporządkowane przeniesienie, tak aby koszty "trafiły" do właściwych funkcji.
Odpowiedź "kosztów układu rodzajowego na konta układu funkcjonalnego" jest więc zgodna z istotą tego konta: nie tworzy ono nowych kosztów, tylko wspiera ich rozliczenie między przekrojami ewidencji.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych zagadnień rachunku kosztów:
- "rzeczywistego kosztu wytworzenia" – ustalanie kosztu wytworzenia to efekt kalkulacji i rozliczeń produkcji; nie jest to typowa funkcja konta "Rozliczenie kosztów" jako konta przenoszącego koszty między zespołami.
- "odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych" – odchylenia dotyczą zwykle różnic między cenami ewidencyjnymi a rzeczywistymi i są ujmowane na kontach przeznaczonych do odchyleń; to inny mechanizm niż przeksięgowanie kosztów rodzajowych na funkcjonalne.
- "planowanego kosztu wytworzenia" – planowany (normatywny) koszt wytworzenia występuje w rachunku kosztów planowanych/standardowych i w rozliczeniach odchyleń; to także inny obszar niż techniczne przeniesienie kosztów między układami ewidencji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "Rozliczenie kosztów służy do przeksięgowania", najczęściej chodzi o ruch kosztów między układem rodzajowym i funkcjonalnym, a nie o kalkulację kosztu jednostkowego czy rozliczanie odchyleń.
