W teczkach do akt przegnięcia (bigowanie) wyznaczają miejsca zgięcia tektury i decydują o tym, czy wyrób po złożeniu będzie prosty, symetryczny i będzie się prawidłowo domykał. Z tego powodu w kontroli jakości po wykonaniu przegnieceń sprawdza się przede wszystkim ich równoległość oraz zgodność przebiegu linii z konstrukcją teczki. Jeśli bigi nie są równoległe, po złożeniu powstaje "skręcenie" wyrobu: krawędzie nie schodzą się, naroża uciekają, a teczka wygląda na krzywo wykonaną.
Odpowiedź "stopnia zaklejenia tektury" dotyczy innego etapu (klejenia/oklejania). Niewłaściwe klejenie może być wadą, ale nie jest bezpośrednim kryterium oceny poprawności wykonania przegnieceń.
Odpowiedź "gramatury zbigowanego materiału" również nie pasuje: gramatura jest parametrem materiału wejściowego i dobiera się ją przed produkcją. W trakcie kontroli bigowania nie weryfikuje się gramatury, tylko efekt procesu (czy linia zgięcia jest w prawidłowym miejscu i ma właściwy przebieg).
Odpowiedź "wymiarów teczki" jest ogólnym kryterium kontroli wyrobu, ale pytanie pyta konkretnie o kontrolę jakości wykonanych przegnieceń. Wymiary końcowe mogą wyjść nieprawidłowe z wielu powodów (format cięcia, błędy sklejania), natomiast dla bigów kluczowa jest ich geometria, w tym równoległość. Na egzaminie warto czytać, jakiego etapu dotyczy pytanie: jeśli wskazuje na przegnięcia/bigi, szukaj kryterium związanego z liniami zgięcia, a nie z klejem czy parametrami papieru.
