Pomiar rezystancji (oporności) izolacji jest jednym z kluczowych badań w ramach okresowej kontroli instalacji elektrycznej. Izolacja przewodów z czasem ulega pogorszeniu (starzenie materiału, wilgoć, podwyższona temperatura, zanieczyszczenia), co może prowadzić do prądów upływu, zadziałania zabezpieczeń, porażenia prądem lub pożaru.
Zgodnie z wymaganiami Prawa budowlanego okresową kontrolę stanu technicznego instalacji elektrycznych – w zakresie obejmującym m.in. sprawność połączeń, osprzętu, zabezpieczeń, środków ochrony przeciwporażeniowej oraz oporność izolacji przewodów – wykonuje się co najmniej raz na 5 lat. Sformułowanie "co najmniej" oznacza, że 5 lat jest minimalnym interwałem w typowych warunkach, a w określonych sytuacjach kontrola może (i powinna) być wykonywana częściej.
Dlatego odpowiedzi typu "3 lata", "2 lata" lub "7 lat" są nieprawidłowe w kontekście pytania o minimalny wymagany okres: wartości 2 lub 3 lata zaniżają wymaganie dla standardowych obiektów (mogą pojawiać się w praktyce jako wewnętrzne procedury, ale nie wynikają tu jako minimum), natomiast "7 lat" zawyża dopuszczalny odstęp i byłby sprzeczny z wymogiem kontroli nie rzadziej niż raz na 5 lat.
W praktyce pomiar rezystancji izolacji wykonuje się megaomomierzem napięciem stałym DC, przy odłączonych odbiornikach i wyłączonym zasilaniu, a wyniki ujmuje się w protokole pomiarowym. Dla przygotowania egzaminacyjnego warto zapamiętać: 5 lat – przegląd instalacji elektrycznej z pomiarami izolacji w standardowych obiektach, a wyjątki (częściej) dotyczą środowisk o podwyższonym ryzyku.
