Określenie "korektor dziesięciopunktowy" odnosi się w praktyce do 10‑pasmowego korektora graficznego. W klasycznym ujęciu taka liczba pasm odpowiada podziałowi oktawowemu: kolejne pasma są rozmieszczone mniej więcej co jedną oktawę (czyli w odstępach, w których częstotliwość w przybliżeniu się podwaja). Dzięki temu każde pasmo obejmuje dość szeroki fragment widma i służy głównie do "ogólnej" korekcji barwy (np. odchudzenie dołu, dodanie prezencji), a nie do bardzo precyzyjnego wycinania wąskich rezonansów.
Odpowiedź "oktawowe." jest więc właściwa, bo odpowiada typowej konstrukcji i przeznaczeniu 10‑pasmowych EQ spotykanych w torach nagłośnieniowych i prostych torach studyjnych.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do standardowego rozumienia 10‑pasmowego korektora graficznego:
- "tercjowe." sugeruje podział na 1/3 oktawy, który daje znacznie gęstsze "punkty" regulacji. W praktyce kojarzy się to z korektorami o większej liczbie pasm (często 31), używanymi m.in. do dokładniejszej korekcji systemu i problemów akustycznych.
- "sekstowe." (1/6 oktawy) oznaczałoby jeszcze gęstszy podział, a więc zwykle jeszcze więcej pasm lub zastosowanie filtrów parametrycznych; nie jest to typowa charakterystyka prostego 10‑pasmowego EQ.
- "dwuoktawowe." oznaczałoby bardzo rzadki podział (co dwie oktawy). Taki rozstaw dawałby zbyt mało kontroli nad pasmem słyszalnym w kontekście "dziesięciopunktowego" korektora, który ma oferować sensowną, równomierną kontrolę w szerokim zakresie.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać regułę praktyczną "im więcej pasm, tym węższe i gęściej ułożone zakresy". Dlatego 10 pasm najczęściej kojarzy się z oktawami, a dopiero 31 pasm z tercjami (1/3 oktawy).
