Koronarografia (angiografia wieńcowa) jest badaniem inwazyjnym z użyciem środka kontrastowego i promieniowania rentgenowskiego, którego celem jest ocena światła i drożności naczyń wieńcowych. W praktyce klinicznej oznacza to ocenę, czy w tętnicach wieńcowych występują zwężenia (stenozy) lub niedrożność, które mogą odpowiadać za niedokrwienie mięśnia sercowego.
Odpowiedź "tętnic wieńcowych" jest prawidłowa, ponieważ to właśnie tętnice doprowadzają krew utlenowaną do serca i to one ulegają typowym zmianom miażdżycowym prowadzącym do dławicy piersiowej czy zawału. Koronarografia pokazuje przebieg tętnic wieńcowych oraz stopień zwężeń, co pozwala planować dalsze postępowanie (np. angioplastykę i stentowanie lub leczenie zachowawcze).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "żył obwodowych" – to naczynia żylne kończyn lub innych obszarów ciała; ich drożność ocenia się innymi badaniami (np. USG Doppler, flebografia), a nie koronarografią.
- "żył wieńcowych" – żyły wieńcowe odpowiadają za odpływ krwi z mięśnia sercowego. Koronarografia standardowo koncentruje się na tętnicach wieńcowych; badania układu żylnego serca mają inne wskazania i nie są istotą "koronarografii" w typowym znaczeniu egzaminacyjnym.
- "tętnic obwodowych" – tętnice obwodowe (np. kończyn) ocenia się w angiografii obwodowej, angio-TK lub angio-MR, zależnie od wskazań. Nazwa "koronarografia" odnosi się do naczyń wieńcowych, czyli unaczynienia serca.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie badania pojawia się człon "koronar- / wieńcowe", pytanie zwykle dotyczy unaczynienia serca, a w kontekście drożności – najczęściej tętnic, bo to one są kluczowe w chorobie niedokrwiennej serca.
