Dwutlenek siarki (SO2) powstaje przede wszystkim w wyniku utleniania siarki zawartej w paliwie podczas spalania. Dlatego paliwa o większej zawartości siarki generują wyższe emisje SO2. W praktyce węgiel (zwłaszcza niektóre jego odmiany) jest paliwem, które często wnosi do procesu spalania relatywnie dużo siarki, co przekłada się na wysoką emisję SO2. Z tego powodu zdanie "Największą emisję dwutlenku siarki powoduje spalanie węgla." jest typowo prawdziwe w porównaniach emisyjnych paliw.
Zdanie "Olej jest najczystszym stosowanym paliwem." jest mylące: w ogólnych porównaniach to gaz ziemny bywa traktowany jako paliwo "najczystsze" pod względem pyłu i związków siarki, natomiast olej zwykle ma emisje pośrednie między węglem a gazem. "Najczystsze" zależy też od tego, o jaki zanieczyszczacz chodzi (SO2, pył, NOx, CO, WWA) oraz od technologii spalania.
Zdanie "Emisja dwutlenku azotu podczas spalania różnych paliw jest taka sama." jest z reguły nieprawdziwe. Emisje NOx (w tym NO2 jako składnika/efektu przekształceń) zależą nie tylko od składu paliwa, ale też od temperatury spalania, nadmiaru powietrza i konstrukcji paleniska. W konsekwencji mogą się znacząco różnić między instalacjami i paliwami.
Zdanie "Spalanie gazu w kotle nie powoduje emisji benzoapirenu i tlenku węgla." jest zbyt kategoryczne. Gaz ziemny zwykle daje bardzo niskie emisje WWA (w tym benzoapirenu) oraz niskie CO przy prawidłowym spalaniu, ale emisja CO może wystąpić przy niedostatku tlenu, złej regulacji palnika lub niekorzystnych warunkach pracy. W zadaniach egzaminacyjnych zwraca się uwagę, że "niskie" nie znaczy "zerowe".
W tego typu pytaniu kluczowa jest umiejętność odczytania wartości z wykresów i połączenia ich z mechanizmem powstawania zanieczyszczeń: siarka → SO2, temperatura/warunki → NOx i CO, niepełne spalanie paliw stałych → WWA.
