W pytaniu kluczowe jest to, że nie prosisz o "ogólną zasadę z praktyki", tylko o maksymalną wysokość zrzucania wynikającą z konkretnego fragmentu specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót. Oznacza to, że poprawną odpowiedzią jest dokładnie ta wartość, którą specyfikacja podaje dla wskazanych warunków technologicznych.
Dane wejściowe, które trzeba uwzględnić:
- konsystencja plastyczna (czyli mieszanka podatna na układanie, ale nadal narażona na segregację przy zbyt dużym swobodnym spadku),
- betonowanie słupa (element pionowy, gdzie sposób podawania i wysokość zrzutu mają wpływ na jednorodność),
- przekrój 50×50 cm (istotny dla oceny "miejsca" na przepływ mieszanki),
- brak krzyżującego się zbrojenia (mniejsze ryzyko blokowania przepływu i rozdzielania składników na prętach).
Odpowiedź "3,5 m" jest poprawna, bo odpowiada maksymalnej dopuszczalnej wysokości zrzutu wskazanej w specyfikacji dla dokładnie tak opisanego przypadku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "3 m" – to wartość zbyt mała względem limitu z przytoczonego zapisu. Może wyglądać "bezpiecznie", ale pytanie wymaga wskazania maksimum zgodnego ze specyfikacją.
- "0,5 m" – to bardzo restrykcyjna wysokość, która mogłaby kojarzyć się z elementami gęsto zbrojonymi lub sytuacjami wymagającymi prowadzenia mieszanki niemal bez swobodnego spadku. W tym zadaniu warunki (brak krzyżującego zbrojenia) wskazują na większą dopuszczalną wysokość.
- "5 m" – to wysokość zbyt duża; zbyt duży swobodny spadek zwiększa ryzyko segregacji (oddzielania się zaczynu i kruszywa) oraz pogorszenia jednorodności, dlatego specyfikacje zwykle limitują zrzut dla zachowania jakości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści słowa "maksymalną" i warunki technologiczne (konsystencja, rodzaj elementu, zbrojenie). To one decydują, który limit z dokumentacji ma zastosowanie.
