Krzywa wzorcowa (kalibracyjna) przedstawia zależność sygnału analitycznego od stężenia. W spektrofotometrii takim sygnałem jest najczęściej absorbancja. Jeżeli próbka badana ma absorbancję 0,6, to aby wyznaczyć jej stężenie, wykonuje się odczyt z krzywej:
- na osi odpowiadającej absorbancji lokalizuje się wartość 0,6,
- prowadzi się linię do punktu przecięcia z krzywą wzorcową,
- następnie z osi stężeń odczytuje się odpowiadającą wartość.
Odczyt ten daje stężenie 3 mg/dm3. W praktyce jest to równoważne interpolacji w zakresie roboczym krzywej, o ile pomiar mieści się w zakresie, dla którego wykonano wzorcowanie.
Pozostałe wartości są błędne, ponieważ odpowiadałyby innym absorbancjom na tej samej krzywej: 2 mg/dm3 oznaczałoby zbyt małe stężenie (przy A=0,6 punkt na krzywej leży wyżej), natomiast 4 mg/dm3 i 5 mg/dm3 są zbyt duże i wymagałyby większej absorbancji. Typowym błędem jest także pomylenie osi (odczyt "w drugą stronę") albo nieuwzględnienie, że krzywa dotyczy konkretnych warunków: długości fali, kuwety oraz sposobu przygotowania roztworów wzorcowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczytujesz wartość w zakresie kalibracji i czy jednostka stężenia w odpowiedziach zgadza się z jednostką osi stężeń na krzywej.
