Zadanie polega na odczycie z wykresu rozpuszczalności w temperaturze 30°C oraz porównaniu, dla której z podanych soli wartość rozpuszczalności jest największa.
Jak postępować krok po kroku:
- Na osi temperatury odszukaj 30°C.
- Poprowadź myślowo (lub pomocniczo) linię pionową do przecięcia z krzywymi opisującymi rozpuszczalność poszczególnych substancji.
- Dla każdego przecięcia odczytaj wartość na osi rozpuszczalności (zwykle jest to np. g substancji na 100 g wody, ale decydują jednostki podane na wykresie).
- Porównaj odczytane wartości: największa wartość oznacza, że w tej temperaturze można rozpuścić najwięcej.
Poprawna jest odpowiedź: "Azotanu(V) sodu.", ponieważ na wykresie przy 30°C krzywa dla tej substancji osiąga najwyższy poziom spośród czterech podanych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Chlorku sodu." – jego krzywa rozpuszczalności w 30°C jest niżej niż dla substancji, która ma maksimum; częstym błędem jest sugerowanie się powszechnością NaCl zamiast odczytem z wykresu.
- "Azotanu(V) potasu." – mimo że rozpuszczalność tego związku silnie rośnie z temperaturą, w punkcie 30°C na przedstawionym wykresie nie osiąga wartości największej spośród zestawu.
- "Chlorku potasu." – w 30°C ma rozpuszczalność mniejszą niż lider zestawienia; typową pomyłką jest śledzenie niewłaściwej krzywej (zła legenda) lub odczyt w innym punkcie temperatury.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze upewnij się, że odczytujesz wartość dokładnie dla 30°C, a nie dla najbliższej podziałki, i że porównujesz te same jednostki na osi rozpuszczalności.
