W wierceniu spotyka się dwie często mylone wielkości: posuw minutowy vf (ile milimetrów narzędzie przesuwa się w ciągu minuty) oraz posuw na obrót fn (ile milimetrów przypada na jeden obrót wrzeciona).
Zależność między nimi wynika wprost z definicji prędkości obrotowej n:
- n = liczba obrotów na minutę (obr/min),
- jeśli na każdy obrót przypada fn mm, to w ciągu minuty przesunięcie wynosi n · fn mm/min.
Stąd wzór: vf = n · fn, a po przekształceniu: fn = vf / n.
Podstawiamy dane:
- vf = 50 mm/min
- n = 1000 obr/min
Obliczenie:
fn = 50 / 1000 = 0,05 mm/obr.
Warto zwrócić uwagę na kontrolę jednostek: (mm/min) podzielone przez (obr/min) daje mm/obr, ponieważ "min" skraca się w liczniku i mianowniku. To prosta metoda sprawdzenia, czy wykonano właściwe działanie (dzielenie, a nie mnożenie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Każda z nich oznaczałaby większy posuw na obrót niż wynika z danych. Przykładowo 0,1 mm/obr przy 1000 obr/min dawałoby vf=100 mm/min, a więc dwukrotnie więcej niż zadane 50 mm/min. Analogicznie 0,2 i 0,3 mm/obr implikują jeszcze większe vf, sprzeczne z warunkami zadania.
W praktyce takie przeliczenie wykorzystuje się przy ustawianiu posuwu na obrabiarce lub weryfikacji parametrów w technologii wiercenia, aby uniknąć zbyt agresywnego lub zbyt małego posuwu.
