W analizie fryzjerskiej kształt twarzy określa się na podstawie proporcji szerokości czoła, kości policzkowych oraz dolnej partii twarzy (żuchwa i broda). Opis: wydatne kości policzkowe, szerokie czoło i wąska broda odpowiada układowi, w którym górna część twarzy dominuje, a dół wyraźnie się zwęża. To typowe dla twarzy trójkątnej (w praktyce często rozumianej jako trójkąt "z podstawą u góry").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do podanych cech?
- "owalnej" – twarz owalna uchodzi za najbardziej proporcjonalną: linie są miękkie, a przejście od czoła przez policzki do brody jest płynne, bez mocnej dominacji szerokości czoła nad brodą.
- "prostokątnej" – w typie prostokątnym (wydłużonym) kluczowe jest wrażenie większej długości twarzy oraz dość równoległe boki; opis "wąska broda przy szerokim czole" nie jest tu cechą wiodącą.
- "kwadratowej" – charakterystyczna jest szeroka, kanciasta żuchwa i mocno zaznaczone kąty, a broda nie jest zwykle wąska. Podany opis wskazuje na zwężenie ku dołowi, co jest przeciwne do typowego wrażenia w twarzy kwadratowej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: jeśli najszersza jest górna partia (czoło) i twarz zwęża się ku brodzie, wybiera się typ trójkątny. Ta klasyfikacja pomaga w doborze fryzury korygującej proporcje, np. przez odpowiednie rozłożenie objętości i konturu.
