W gabinecie kosmetycznym szczególne ryzyko zakażenia pojawia się wtedy, gdy zabieg narusza ciągłość tkanek (powstaje mikrouraz, skaleczenie, krwawienie). W takiej sytuacji potencjalną drogą transmisji jest kontakt z krwią lub materiałem biologicznym, np. przez skaleczoną skórę, błony śluzowe lub zakłucie ostrym narzędziem.
Dlatego najbardziej typowe zagrożenie dotyczy WZW typu B i C:
HBV (WZW B) i HCV (WZW C) należą do zakażeń, które mogą szerzyć się drogą krwiopochodną, zwłaszcza przy użyciu narzędzi mogących przenosić krew (cążki, frezy, ostrza, igły) albo przy braku prawidłowej sterylizacji/dezynfekcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym kontekście?
- A (WZW A) – typowo szerzy się drogą fekalno-oralną (pokarmową). Nie jest "klasycznym" zakażeniem związanym z ekspozycją na krew podczas zabiegów kosmetycznych.
- D (WZW D / HDV) – jest wirusem zależnym od HBV; do zakażenia HDV dochodzi u osób, które mają jednocześnie zakażenie HBV (współzakażenie lub nadkażenie). Samodzielnie nie stanowi typowego, odrębnego ryzyka w takim ujęciu pytania.
- E (WZW E) – również najczęściej wiąże się z drogą pokarmową; w praktyce gabinetu kosmetycznego nie jest pierwszoplanowym ryzykiem przy naruszeniu tkanek.
Wniosek praktyczny: aby ograniczyć ryzyko HBV/HCV, kluczowe są rękawice, jednorazowe materiały, bezpieczne postępowanie z ostrymi narzędziami oraz skuteczna sterylizacja narzędzi wielorazowych. Dodatkowo personel jest zwykle kwalifikowany do szczepienia przeciw WZW B, natomiast przeciw WZW C nie ma szczepionki.
