Koszt utraconych korzyści (często utożsamiany z kosztem alternatywnym) opisuje, co "tracimy", wybierając jedną możliwość zamiast innej. Nie chodzi o wydatek księgowy, lecz o wartość korzyści, które mogłyby zostać osiągnięte w najlepszej realnej alternatywie.
Przykład: jeśli firma dysponuje wolnym kapitałem i wybiera lokatę A dającą 5%, rezygnując z lokaty B dającej 7%, to utracone 2 p.p. potencjalnego zysku stanowi koszt utraconych korzyści wyboru lokaty A (w uproszczeniu).
Dlatego poprawna odpowiedź to: koszt alternatywny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Deficyt budżetowy – to pojęcie z finansów publicznych: różnica między dochodami a wydatkami budżetu w danym okresie. Nie opisuje kosztu wyboru między alternatywami.
- Podatek pośredni – kategoria podatków (np. związanych z konsumpcją), a nie miara utraconej korzyści z niewybranego wariantu działania.
- Strata bilansowa – ujęcie rachunkowe wyniku finansowego (ujemny wynik), wykazywane w sprawozdaniu finansowym. Może współwystępować z kosztami alternatywnymi, ale nie jest ich definicją.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "utracone korzyści", zwykle pytanie dotyczy ekonomicznej ceny rezygnacji z najlepszego wariantu, a nie podatków, deficytu czy sprawozdawczości.
