Kosztorys inwestorski jest opracowaniem przygotowywanym po stronie inwestora (lub na jego zlecenie) na etapie planowania i przygotowania inwestycji. Jego celem jest oszacowanie kosztu robót dla przyjętego zakresu i warunków realizacji. Dlatego podstawą sporządzenia są założenia wyjściowe do kosztorysowania – czyli zestaw danych i ustaleń, które "ustawiają" sposób kalkulacji oraz przyjęte warunki (np. co obejmuje zakres robót, jakie przyjmuje się rozwiązania materiałowo‑technologiczne w kalkulacji, jakie są warunki organizacyjne).
Odpowiedź "założeń wyjściowych do kosztorysowania" jest trafna, bo to właśnie te założenia porządkują dane wejściowe, na podstawie których wykonuje się obliczenia kosztowe. Bez nich kosztorys nie byłby porównywalny ani spójny, a jego wynik mógłby zależeć wyłącznie od domysłów kosztorysanta.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami":
- "książki obmiarów i dziennika budowy" – to dokumenty prowadzone w trakcie realizacji robót. Obmiar i zapisy w dzienniku służą m.in. dokumentowaniu przebiegu prac, rozliczeniom i odbiorom. Nie są one właściwą podstawą do sporządzenia kosztorysu inwestorskiego na etapie przygotowawczym.
- "wytycznych inspektora nadzoru" – inspektor nadzoru pełni funkcję kontrolną na budowie, ale jego wytyczne nie stanowią standardowej podstawy sporządzania kosztorysu inwestorskiego. Kosztorys ma wynikać z przyjętych danych i założeń, a nie z doraźnych wskazań osoby nadzorującej roboty.
- "analizy ekonomicznej inwestora" – analiza ekonomiczna może wpływać na decyzje inwestora (np. wybór wariantu), ale nie zastępuje założeń wyjściowych i nie jest dokumentem "kalkulacyjnym" określającym, jak liczyć koszty robót w kosztorysie inwestorskim.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się dokumenty typowo "budowlane" (dziennik, obmiar), sprawdź, czy pytanie dotyczy etapu przed realizacją (planowanie) czy w trakcie/po realizacji (rozliczenie). Kosztorys inwestorski zasadniczo wiąże się z etapem przygotowawczym i bazuje na założeniach do kosztorysowania.
