Kosztorys inwestorski jest opracowaniem służącym do oszacowania przewidywanej wartości robót budowlanych przed realizacją. W praktyce dydaktycznej kosztorysowanie rozróżnia m.in. kosztorys inwestorski (na potrzeby inwestora), ofertowy (dla wykonawcy) oraz powykonawczy (do rozliczenia po zakończeniu robót).
W pytaniu sprawdzana jest znajomość tego, jaką metodę kalkulacji przypisuje się kosztorysowi inwestorskiemu w kontekście robót budowlanych. Odpowiedź "uproszczonej" wskazuje na podejście, w którym wyliczenie wartości pozycji opiera się na mniej rozbudowanej strukturze kalkulacyjnej niż w kalkulacji szczegółowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Szczegółowej" – bywa kojarzona z bardzo rozbudowanym sposobem liczenia i analizą składowych (robocizna, materiały, sprzęt), co może prowadzić do automatycznego wyboru, ale nie jest tu wskazywane jako właściwe rozstrzygnięcie.
- "Indywidualnej" – to określenie jest niejednoznaczne i nie stanowi standardowej, rozpoznawalnej nazwy metody kalkulacji kosztorysowej w takim zestawie odpowiedzi.
- "Powykonawczej" – odnosi się do etapu po wykonaniu robót, czyli do dokumentów rozliczeniowych, a nie do sporządzania kosztorysu na etapie planowania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal rodzaj kosztorysu (kiedy powstaje i czemu służy), a dopiero potem dopasuj do niego metodę kalkulacji. To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi "na skojarzenie".