KWALIFIKACJA BUD1 + BUD8 + BUD12 + BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2008

Koszty ogólne budowy są elementem kosztów pośrednich (Kp), czyli takich kosztów, których nie przypisuje się bezpośrednio do konkretnej pozycji robót (np. utrzymanie zaplecza budowy, personel kierowniczy, organizacja placu budowy). W praktyce kosztorysowej oraz w podejściu opisanym w przepisach dotyczących metod sporządzania kosztorysu inwestorskiego koszty pośrednie nalicza się najczęściej metodą wskaźnikową, czyli jako procent od ustalonej podstawy.

Za standardową podstawę przyjmuje się R+S, czyli sumę kosztów robocizny (R) oraz pracy sprzętu (S). Wynika to z tego, że koszty pośrednie są powiązane przede wszystkim z organizacją pracy ludzi i wykorzystaniem zasobów/urządzeń na budowie, a nie z samą wartością wbudowanych materiałów.

Dlaczego pozostałe warianty są nieprawidłowe?

• R+M – włączenie materiałów do podstawy powoduje naliczanie Kp od elementu, który nie generuje wprost kosztów organizacji budowy w taki sam sposób jak praca ludzi i sprzętu; może to sztucznie zawyżać narzut.
• M+S – pomija robociznę, która jest kluczowym nośnikiem kosztów organizacji i nadzoru; taka podstawa nie odpowiada typowej kalkulacji kosztów pośrednich.
• R+Kz – Kz (koszty zakupu materiałów) to składnik związany z zaopatrzeniem i ceną materiałów, ujmowany oddzielnie; nie stanowi standardowej podstawy naliczania kosztów ogólnych budowy.

Warto pamiętać o częstym rozróżnieniu egzaminacyjnym: podstawa naliczania Kp (najczęściej R+S) nie musi być taka sama jak podstawa naliczania zysku, która bywa określana osobno w założeniach kosztorysowych.