Kocioł kondensacyjny to źródło ciepła, które oprócz "zwykłego" ciepła spalania odzyskuje także część energii zawartej w parze wodnej obecnej w spalinach. Dzieje się to wtedy, gdy spaliny zostaną schłodzone poniżej punktu rosy i para wodna zaczyna się skraplać (kondensować). W wyniku kondensacji wydziela się dodatkowe ciepło, które przekazywane jest do wody grzewczej w wymienniku. Z punktu widzenia montera instalacji sanitarnych ta cecha ma praktyczne konsekwencje: zwykle trzeba przewidzieć odprowadzenie kondensatu oraz właściwy system odprowadzania spalin.
Odpowiedź "gazem" jest poprawna w typowym ujęciu egzaminacyjnym i praktycznym, ponieważ w budownictwie mieszkaniowym i usługowym najczęściej spotyka się kotły kondensacyjne jako kotły gazowe (wiszące lub stojące), współpracujące z instalacją c.o. i przygotowaniem c.w.u. Gaz jako paliwo jest powszechny, a spaliny z jego spalania sprzyjają efektywnemu odzyskowi ciepła z kondensacji przy odpowiednio niskich temperaturach powrotu w instalacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym zestawie? "Węglem", "pelletem" i "drewnem" odnoszą się do paliw stałych, które kojarzą się głównie z innymi typami urządzeń grzewczych (np. kotły zasypowe, kotły z podajnikiem, kotły na biomasę). Uczniowie często przenoszą intuicję "każde paliwo da się spalić w kotle" na technikę kondensacyjną, ale w testach zawodowych zwykle sprawdza się rozpoznanie najczęściej spotykanego rozwiązania instalacyjnego: kocioł kondensacyjny jako kocioł gazowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się kilka paliw stałych oraz jedno paliwo gazowe, a pytanie dotyczy kotłów kondensacyjnych, najczęściej chodzi o technikę powszechną w instalacjach niskotemperaturowych (ogrzewanie podłogowe/grzejnikowe z niską temperaturą powrotu), czyli rozwiązania gazowe. To pomaga rozpoznać logikę pytań z działu źródeł ciepła i eksploatacji instalacji.
