Krążenie małe nazywa się także krążeniem płucnym, ponieważ jego głównym "narządem docelowym" są płuca. Jego sens fizjologiczny polega na doprowadzeniu krwi odtlenowanej do naczyń włosowatych pęcherzyków płucnych, aby mogła zajść wymiana gazowa (oddanie CO2 i pobranie O2), a następnie na powrocie krwi utlenowanej do serca.
Poprawny przebieg jest następujący: prawa komora serca tłoczy krew do pnia i tętnic płucnych → krew przepływa przez naczynia w płucach → następnie wraca żyłami płucnymi do lewego przedsionka. Dlatego opis "ruch krwi tłoczonej z prawej komory serca do płuc i powracającej do lewego przedsionka serca" prawidłowo wskazuje zarówno początek, jak i koniec krążenia małego.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo zawierają typowe pomyłki:
- Opis zaczynający bieg od lewej komory miesza krążenie małe z dużym. Lewa komora jest "pompą" krążenia ustrojowego, czyli dużego.
- Wariant, w którym krew wraca do prawego przedsionka, jest sprzeczny z anatomią przepływu po płucach: z płuc krew wraca do lewego przedsionka, aby potem trafić do lewej komory i dalej na obwód.
- Uogólnienie "krążenie krwi z serca na obwód i z powrotem" opisuje krążenie duże (ustrojowe), a nie płucne.
Dla technika masażysty to rozróżnienie jest praktyczne: objawy związane z gorszym utlenowaniem (np. duszność wysiłkowa) mogą wynikać z zaburzeń po stronie krążenia płucnego lub oddechowej. Zrozumienie kierunku przepływu pomaga też poprawnie interpretować podstawowe informacje medyczne w wywiadzie.
