Beton lekki uzyskuje się przede wszystkim przez zastosowanie kruszywa lekkiego, czyli takiego, które ma mniejszą gęstość i często strukturę porowatą. W praktyce budowlanej klasycznym przykładem takiego kruszywa jest keramzyt (wypalane, porowate granulki). Zastąpienie kruszywa zwykłego kruszywem lekkim powoduje spadek ciężaru objętościowego mieszanki i stwardniałego betonu, co jest istotą "lekkości" tego rodzaju betonu.
Odpowiedź "Keramzyt." jest właściwa, ponieważ jest to materiał celowo wytwarzany jako kruszywo lekkie i właśnie on (a nie cement czy woda) w największym stopniu determinuje obniżenie gęstości betonu lekkiego.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo dotyczą kruszyw zwykłych:
- "Pospółkę." – to kruszywo naturalne (mieszanka frakcji), stosowane powszechnie, ale nie jest kruszywem lekkim; nie służy typowo do uzyskiwania betonu lekkiego.
- "Żwir." – kruszywo zwykłe o relatywnie dużej gęstości; daje beton zwykły, a nie lekki.
- "Piasek łamany." – drobne kruszywo zwykłe; może wpływać na urabialność i uziarnienie, ale nie zapewnia cechy "lekkości" jak kruszywo porowate.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się beton lekki, szukaj odpowiedzi związanej z kruszywem lekkim (np. porowatym), a nie z typowymi kruszywami naturalnymi używanymi do betonów zwykłych.
