Podczas składowania kruszywa w hałdach najczęściej występuje rozfrakcjonowanie, czyli segregacja ziarnowa (rozsiewanie się frakcji). Mechanizm jest prosty: przy zrzucaniu i zsypywaniu materiału z pryzmy lub z taśmociągu ziarna o większej średnicy mają tendencję do toczenia się i przemieszczania po skarpie hałdy dalej, natomiast ziarna drobne łatwiej "klinują się" i pozostają bliżej miejsca zrzutu. W efekcie różne części hałdy mogą mieć inne uziarnienie niż materiał wyjściowy.
Odpowiedź "rozdrobnienie" nie jest typowym skutkiem samego składowania w hałdzie. Rozdrabnianie zachodzi przede wszystkim w procesach technologicznych (kruszenie, mielenie) lub wskutek intensywnego oddziaływania mechanicznego, a nie w statycznym składowaniu.
Odpowiedź "wzrost nasiąkliwości" może kojarzyć się z zawilgoceniem hałdy, ale nasiąkliwość jest właściwością materiału (związaną m.in. z budową ziaren) i nie musi rosnąć tylko dlatego, że kruszywo leży w hałdzie; zmieniać może się co najwyżej wilgotność kruszywa, co jest innym parametrem.
Odpowiedź "zwiększenie porowatości" również nie opisuje typowego efektu składowania. Porowatość jest cechą struktury materiału i nie zwiększa się od samego usypania pryzmy. Na placu budowy kluczowym ryzykiem jakościowym jest właśnie niejednorodność uziarnienia spowodowana segregacją, bo wpływa ona na powtarzalność mieszanek i parametrów warstw konstrukcyjnych drogi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się hałda/pryzma i kruszywo, pierwszym skojarzeniem powinno być "segregacja/rozfrakcjonowanie", a nie zmiana cech strukturalnych ziaren.
