Wartościowanie dokumentacji polega na ocenie jej znaczenia w celu podjęcia decyzji o dalszym przechowywaniu (w tym o ewentualnym brakowaniu) oraz o wyodrębnieniu materiałów o trwałej wartości.
W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "nie należy do kryteriów pomocniczych". Kryteria pomocnicze mają zwykle charakter wspierający ocenę, np. dotyczą praktycznych cech użytkowania dokumentacji lub kontekstu jej wytworzenia. Natomiast wartość informacyjna (rozumiana jako ważność i głębia informacyjna treści) stanowi podstawę oceny, czy dokument niesie istotną, trwałą informację i często jest traktowana jako kryterium bardziej zasadnicze niż pomocnicze.
Odpowiedź "Ważności i głębi informacyjnej." jest więc zgodna z tym, że nie jest to kryterium pomocnicze, lecz rdzeniowe dla oceny wartości treści dokumentów.
Pozostałe odpowiedzi mogą być postrzegane jako pomocnicze, bo:
- "Dogodnej formy dokumentacji." dotyczy wygody i sposobu korzystania z dokumentu, czyli raczej cechy wspierającej ocenę niż samej wartości treści.
- "Bieżącej użyteczności dokumentacji technicznej." odnosi się do aktualnej przydatności w pracy (użytek praktyczny), co zwykle jest argumentem pomocniczym przy rozstrzyganiu wątpliwości.
- "Ważności twórcy dokumentacji technicznej…" nawiązuje do znaczenia wytwórcy; to także kryterium kontekstowe, często pomocnicze, pomagające ocenić rangę dokumentacji w szerszym ujęciu.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na negacje ("nie należy") oraz odróżniać kryteria odnoszące się do treści i informacji od kryteriów dotyczących formy, użyteczności i kontekstu wytworzenia.
