KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2013

W rachunkowości rozliczenie niedoboru po inwentaryzacji zależy przede wszystkim od przyczyny powstania różnicy i od tego, czy można przypisać ją konkretnej osobie ponoszącej odpowiedzialność materialną.

Niedobór powstały z winy pracownika (niedobór zawiniony) oznacza, że jednostka ustaliła odpowiedzialność i ma podstawę do dochodzenia zwrotu wartości braków. W praktyce księgowej taki niedobór rozlicza się poprzez ujęcie roszczenia/obciążenia wobec pracownika (czyli nie traktuje się go "automatycznie" jako zwykłego kosztu działalności).

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo opisują inne kategorie różnic inwentaryzacyjnych:

• Niedobór niezawiniony – brak winy konkretnej osoby; rozliczenie zwykle nie polega na obciążeniu pracownika, lecz na ujęciu skutku w odpowiednich kosztach/pozycjach wynikowych zgodnie z zasadami jednostki.
• Niedobór ze zdarzeń losowych – może wynikać np. z kradzieży z włamaniem lub zniszczenia; wymaga odrębnej kwalifikacji (często z dokumentacją i ewentualnym rozliczeniem z ubezpieczycielem), więc nie jest to typowy przypadek "z winy pracownika".
• Niedobór w ramach limitu ubytków naturalnych – dotyczy ubytków wynikających z właściwości fizycznych zapasów (np. parowanie, wysychanie). Skoro mieści się w limicie, kwalifikuje się go jako ubytek naturalny, a nie jako niedobór zawiniony.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: obciążenie pracownika dotyczy wyłącznie niedoboru zawinionego, gdy można wskazać odpowiedzialność materialną i podstawę rozliczenia.