KWALIFIKACJA EKA2 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 33.
Kto wydaje zgodę generalną na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej w archiwum zakładowym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgoda generalna na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej jest decyzją o charakterze nadrzędnym, związaną z centralnym nadzorem archiwalnym nad postępowaniem z dokumentacją. Dlatego właściwy jest organ kierujący siecią archiwów państwowych, a nie minister ani dyrektor pojedynczego archiwum.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy zgody generalnej na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej w archiwum zakładowym. Zgoda generalna jest rozwiązaniem o charakterze ogólnym (systemowym): nie dotyczy jednego, jednostkowego przypadku, lecz określa warunki/zakres postępowania z pewnymi grupami dokumentacji niearchiwalnej. Z tego powodu kompetencja do jej wydawania jest przypisana organowi o nadrzędnej roli w administracji archiwalnej, a nie podmiotom wykonującym zadania lokalnie lub wyspecjalizowanym w jednym zasobie.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych"?
To organ kojarzony z centralnym kierownictwem i nadzorem w obszarze archiwów państwowych, co odpowiada randze "zgody generalnej". W praktyce egzaminacyjnej rozróżnia się zgody o charakterze ogólnym od decyzji odnoszących się do konkretnych jednostek lub określonego obszaru terytorialnego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – to częsty "wabik" wynikający z intuicji, że minister jest najwyższą władzą. Jednak pytanie dotyczy wyspecjalizowanego nadzoru archiwalnego i typowych kompetencji organów archiwalnych, a nie ogólnego kierowania działem administracji rządowej.
  • Dyrektor Archiwum Akt Nowych – to dyrektor konkretnej instytucji archiwalnej. Jest to poziom zbyt "jednostkowy" jak na zgodę generalną mającą charakter ogólny, obejmujący szerszą praktykę brakowania.
  • Dyrektor właściwego terytorialnie archiwum państwowego – odpowiedź brzmi wiarygodnie, bo dyrektor archiwum państwowego wykonuje zadania nadzorcze w terenie. Jednak "zgoda generalna" ma charakter nadrzędny i nie ogranicza się do jednego obszaru działania archiwum właściwego miejscowo.

Wskazówka na egzamin: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "zgoda generalna", szukaj organu o najszerszych kompetencjach w danym obszarze, a nie organu terenowego ani dyrektora pojedynczej instytucji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Brakowanie to formalne wycofanie z zasobu i przeznaczenie do zniszczenia dokumentacji niearchiwalnej, która utraciła wartość użytkową i ma zakończony okres przechowywania. Musi odbywać się według procedury i z zachowaniem zasad nadzoru archiwalnego.
"Zgoda generalna" to zgoda o charakterze ogólnym, odnosząca się do określonych rodzajów lub grup dokumentacji i warunków ich brakowania. Nie dotyczy pojedynczej teczki, tylko ujednolica postępowanie w szerszym zakresie, dlatego wiąże się z kompetencją organu nadrzędnego.
W tym typie pytania egzaminacyjnego właściwym organem jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych. Pozostałe wskazane instytucje (minister lub dyrektor pojedynczego archiwum) nie odpowiadają randze ogólnej, "generalnej" zgody.
Dyrektor archiwum państwowego w terenie jest kojarzony z bieżącym nadzorem i kontaktami z jednostkami, ale "zgoda generalna" ma charakter nadrzędny i systemowy. Na egzaminie to sygnał, że chodzi o organ centralny, a nie terenowy.
Nie zawsze. Na egzaminie trzeba rozróżniać ogólne zwierzchnictwo resortowe od specjalistycznych kompetencji organów administracji archiwalnej. W pytaniach o zgody, nadzór i procedury brakowania częściej pojawiają się organy archiwalne, a nie minister.
Zgoda generalna dotyczy kategorii/rodzajów dokumentacji i reguł postępowania, a nie pojedynczego spisu czy teczki. Zgoda "konkretna" odnosi się do wskazanego zakresu akt przedstawionych do brakowania. Na testach słowo "generalna" jest kluczowym wyróżnikiem.
Zwykle przygotowuje się zestawienia lub spisy dokumentacji przeznaczonej do brakowania oraz informację o jej kategoriach i upływie okresów przechowywania. Celem jest udokumentowanie, co ma zostać wycofane oraz na jakiej podstawie, zanim dojdzie do fizycznego zniszczenia.
Najczęściej myli się poziomy kompetencji: wybiera się organ "najbliższy" (terenowy) albo "najwyższy z nazwy" (minister), zamiast dopasować organ do typu zgody. Drugi błąd to ignorowanie słów-kluczy w pytaniu, takich jak "generalna".
Zawsze przed rozpoczęciem formalnej procedury brakowania: na etapie planowania i kompletowania dokumentacji do wycofania. Weryfikacja właściwego organu ogranicza ryzyko odrzucenia wniosku, konieczności uzupełnień i opóźnień w porządkowaniu zasobu.
Warto uczyć się "mapy" instytucji: które organy są centralne, które terenowe, a które są pojedynczymi archiwami o określonym profilu. Pomaga też metoda słów-kluczy: "generalna" = kompetencja szersza, "właściwa terytorialnie" = kompetencja lokalna.
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Zgoda generalna na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej jest decyzją o charakterze nadrzędnym, związaną z centralnym nadzorem archiwalnym nad postępowaniem z dokumentacją."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z archiwistyki zakładowej dotyczące brakowania
  • Instrukcje archiwalne i kancelaryjne omawiane w kształceniu technika archiwisty
  • Komentarze i opracowania szkoleniowe o kompetencjach organów administracji archiwalnej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego