W druku cyfrowym folderów (materiały wielostronicowe, składane) bitmapy muszą być przygotowane tak, aby po wydruku zachować ostrość detali, gładkie przejścia tonalne i stabilną kolorystykę. "Warunki technologiczne" odnoszą się w praktyce do parametrów pliku rastrowego, które mają bezpośredni wpływ na jakość: rozdzielczości w odniesieniu do rzeczywistego formatu, skali grafiki, przestrzeni barw oraz sposobu zapisu (kompresja, interpolacja).
Odpowiedź "Wyłącznie I" oznacza, że tylko jedna z pokazanych bitmap spełnia jednocześnie kluczowe kryteria. Typowo poprawna bitmapa do folderu:
- ma rozmiar odpowiadający formatowi docelowemu w skali 1:1 (bez konieczności znacznego powiększania w DTP),
- ma wystarczającą rozdzielczość dla druku (zbyt niska da efekt pikselizacji, zbyt agresywne przeskalowanie wywoła rozmycie),
- jest przygotowana w odpowiedniej przestrzeni barw dla produkcji poligraficznej (często wymagana jest konwersja do przestrzeni drukowej, a nie pozostawienie obrazu wyłącznie "ekranowego"),
- nie zawiera widocznych artefaktów kompresji stratnej (np. bloków i "moskitu" wokół krawędzi), które na papierze zwykle są bardziej zauważalne niż na monitorze.
Odpowiedzi "Wyłącznie II", "I i III" oraz "II i III" są błędne, bo zakładają, że bitmapa II lub III także spełnia wymagania. W praktyce najczęstsze powody odrzucenia bitmapy w przygotowalni to: za mała rozdzielczość względem formatu, konieczność powiększania, niewłaściwy zapis/kompresja oraz parametry barwne niezgodne z procesem druku. Jeżeli którakolwiek z tych cech występuje, grafika może wyglądać "w porządku" na ekranie, ale po wydruku ujawnia wady.
Wskazówka egzaminacyjna: porównując bitmapy, oceniaj je zawsze w odniesieniu do formatu w druku i tego, czy w składzie trzeba je skalować w górę. Skalowanie w dół zwykle jest mniej ryzykowne niż powiększanie, które nie tworzy realnych detali, a jedynie je interpoluje.
