W obserwacji prowadzonej przez terapeutę zajęciowego kluczowe jest oddzielenie opisu faktów od interpretacji. Gdy terapeuta "ujmuje fakty i zdarzenia niezależnie od własnych przekonań, opinii i oczekiwań", opis ma charakter neutralny, oparty na tym, co można zaobserwować i ewentualnie zweryfikować. Tę cechę nazywa się obiektywnością.
Odpowiedź "Obiektywność" jest trafna, ponieważ wskazuje na bezstronność obserwatora i unikanie ocen typu "zachowuje się źle/dobrze", zastępując je opisem: "wstał od stołu trzy razy w ciągu 10 minut", "odmówił wykonania zadania po poleceniu", "podjął aktywność po zachęcie". Takie zapisy są przydatne w dokumentacji, planowaniu terapii oraz w komunikacji w zespole.
- "Wnikliwość" dotyczy uważności i dostrzegania szczegółów, ale można być wnikliwym i jednocześnie stronniczym (np. selektywnie zauważać tylko to, co potwierdza wcześniejsze przekonania).
- "Planowość" oznacza prowadzenie obserwacji według określonego planu (co, kiedy i jak obserwuję), jednak sam plan nie gwarantuje braku ocen i uprzedzeń.
- "Celowość" odnosi się do tego, że obserwacja jest prowadzona w konkretnym celu (np. ocena samodzielności, tolerancji wysiłku, komunikacji), ale cel również nie jest równoznaczny z bezstronnością zapisu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli w treści pojawia się akcent na "fakty bez opinii i oczekiwań", najczęściej chodzi o obiektywność. Gdy mowa o "szczegółach" – raczej o wnikliwości, a gdy o "harmonogramie i procedurze" – o planowości.
