KWALIFIKACJA ELM5 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 29.
Którą centralę alarmową należy zastosować na obiekcie wymagającym zastosowania dziesięciu przewodowych czujek ruchu, dwóch przewodowych czujek dymu, siedmiu bezprzewodowych czujek ruchu przy założeniu, że każda czujka podłączona jest do innego wejścia telefonicznego?
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją zawodową TECHNIK
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór centrali wykonuje się przez policzenie wymaganych wejść (linii dozorowych/stref).
Skoro każda czujka ma być podłączona do osobnego wejścia, centrala musi obsłużyć co najmniej sumę wszystkich czujek przewodowych oraz zapewnić obsługę czujek bezprzewodowych (np. przez odbiornik/rozbudowę). Wariant D odpowiada centrali spełniającej to minimum.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne zinterpretowanie warunku: każda czujka podłączona jest do innego wejścia. Oznacza to, że nie wolno "łączyć" kilku czujek na jednej linii dozorowej ani zakładać, że czujki mogą współdzielić wejście. W praktyce przekłada się to na wymóg odpowiedniej liczby wejść (linii dozorowych/stref) w centrali.

Krok 1: policz minimalną liczbę wejść.
Sumujesz wszystkie urządzenia, które mają zajmować osobne wejście. W treści są czujki przewodowe (ruchu i dymu) oraz czujki bezprzewodowe (ruchu). Jeśli założenie dotyczy wszystkich czujek, to każda z nich musi zostać odwzorowana jako osobna linia/strefa w systemie (bezpośrednio lub przez moduły).

Krok 2: uwzględnij sposób obsługi czujek bezprzewodowych.
Czujki bezprzewodowe nie są "wpięte" fizycznie w wejścia centrali tak jak przewodowe, ale centrala musi mieć możliwość ich obsługi: przez wbudowany moduł radiowy albo zewnętrzny odbiornik/ekspander. Z punktu widzenia konfiguracji systemu nadal definiuje się dla nich osobne strefy/wejścia logiczne, więc centrala musi mieć odpowiednią pojemność i kompatybilność.

Krok 3: wybierz centralę spełniającą warunki minimalne.
Poprawna jest ta odpowiedź, która jako jedyna zapewnia wymaganą liczbę wejść (z zapasem lub bez) oraz możliwość podłączenia/obsługi czujek bezprzewodowych w wymaganej liczbie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • A – typowy błąd to wybór centrali o zbyt małej liczbie wejść lub bez możliwości rozbudowy o wymagane moduły.
  • B – może spełniać część wymagań (np. tylko przewodowe), ale nie zapewnia pełnej obsługi wszystkich czujek przy założeniu "jedna czujka = jedno wejście".
  • C – często jest to wariant "prawie wystarczający", lecz brakuje kilku wejść albo wymaganego wsparcia dla elementów bezprzewodowych.
  • D – wariant spełniający jednocześnie wymaganą pojemność wejść/stref i możliwość pracy z czujkami przewodowymi oraz bezprzewodowymi.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze przepisz dane z treści do krótkiej listy "ile wejść trzeba mieć" i dopiero potem porównuj parametry central z odpowiedzi. To ogranicza pomyłki wynikające z intuicyjnego wyboru "znanej" centrali.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to konfigurację "1 czujka = 1 linia dozorowa/strefa". Nie wolno łączyć kilku czujek na jednym wejściu. Dobierając centralę, musisz zapewnić co najmniej tyle wejść (lub stref logicznych), ile wynika z liczby czujek uwzględnionych w założeniu.
Zrób sumę wszystkich elementów, które mają mieć osobne wejście: czujki ruchu, czujki dymu i inne wskazane w treści. Następnie sprawdź, czy czujki bezprzewodowe też mają być liczone jako osobne wejścia/strefy (zwykle tak, na poziomie konfiguracji). Wybierz centralę o pojemności co najmniej równej tej sumie.
Bo centrala musi umieć je obsłużyć: potrzebny jest moduł radiowy (wbudowany lub zewnętrzny) i odpowiednia pojemność na urządzenia/strefy. W praktyce każda czujka bezprzewodowa nadal jest osobno identyfikowana i przypisana do strefy, więc centrala musi mieć kompatybilność i "miejsce" w konfiguracji.
Najczęściej: (1) pomijanie warunku "osobne wejście dla każdej czujki", (2) wybór centrali o zbyt małej liczbie wejść, (3) nieuwzględnienie rozbudowy przez ekspandery, (4) założenie, że czujki bezprzewodowe "nie zajmują" żadnych zasobów centrali, oraz (5) mylenie wejść centrali z portami komunikacyjnymi.
Ekspander wejść to moduł rozszerzający liczbę linii dozorowych dostępnych w systemie. Podłącza się go do centrali przez magistralę, a następnie do ekspandera wpina się kolejne czujki przewodowe. Dzięki temu centrala może obsłużyć więcej czujek niż wynika z liczby wejść na jej płycie głównej.
Jeśli zadanie mówi, że każda czujka ma być na osobnym wejściu, to tak: zarówno czujka dymu, jak i czujka ruchu zajmuje jedno wejście (linię dozorową) w centrali lub w ekspanderze. Różnią się przeznaczeniem i parametrami, ale w tym uproszczonym liczeniu "wejść" traktuje się je jednakowo.
W danych technicznych centrali szukasz informacji o: liczbie wejść przewodowych, maksymalnej liczbie stref/urządzeń, obsługiwanych ekspanderach oraz kompatybilności z modułami radiowymi i czujkami bezprzewodowymi. Jeśli wymagane są czujki radiowe, upewnij się, że centrala ma wbudowany odbiornik albo wspiera dedykowany odbiornik tej samej rodziny systemowej.
Zapas wejść jest przydatny, gdy planujesz rozbudowę (dodatkowe czujki, kontaktrony, przyciski napadowe) albo gdy chcesz rozdzielić strefy bardziej szczegółowo. W praktyce ułatwia to serwis i diagnostykę, bo jednoznacznie wskazuje, która linia zgłosiła alarm. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle liczy się minimum, ale zapas bywa wskazany.
W systemach SSWiN "wejścia" dotyczą zwykle linii dozorowych (stref), do których przypisuje się czujki. "Wejścia telefoniczne" to pojęcie z innej warstwy (komunikacja), więc w zadaniach o czujkach i ich podłączeniu najczęściej chodzi o wejścia dozorowe. Jeśli pojawia się to sformułowanie, warto czytać je jako skrót myślowy i skupić się na liczbie linii/stref.
Ćwicz schemat: 1) wypisz liczbę czujek każdego typu, 2) ustal założenie o osobnych wejściach, 3) dodaj wymagania o bezprzewodowości (moduł radiowy/pojemność), 4) porównaj z parametrami central i rozbudową. Dodatkowo przejrzyj kilka instrukcji central, aby oswoić nazewnictwo: wejścia, strefy, ekspandery, magistrala.
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Wariant D odpowiada centrali spełniającej to minimum."

Źródła:

  • PN-EN 50131-1:2009 (lub nowsza wersja krajowa): Systemy alarmowe — Systemy sygnalizacji włamania i napadu — Część 1: Wymagania systemowe (definicje elementów i pojęć systemu)
  • PN-EN 50131-3:2009 (lub nowsza wersja krajowa): Systemy alarmowe — Część 3: Centrale sygnalizacji włamania i napadu (zakres funkcji i wymagania dotyczące central)

Materiały:

  • Instrukcje instalacji i konfiguracji central SSWiN (sekcje: wejścia, strefy, ekspandery, urządzenia bezprzewodowe)
  • Podstawy projektowania systemów sygnalizacji włamania i napadu (SSWiN) – skrypty/opracowania dydaktyczne
  • Normy serii PN-EN 50131 (wprowadzenie do pojęć stref, linii dozorowych i urządzeń systemu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego