W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie podłoża: koszulka (tekstylium/odzież). W poligrafii cyfrowej dobór maszyny zależy od tego, czy drukujemy na papierze, folii, tkaninie, czy na materiale sztywnym. Dla koszulek jedną z podstawowych technologii jest DTG (Direct To Garment), czyli bezpośredni druk atramentowy na tkaninie, realizowany na specjalnych drukarkach przystosowanych do pracy z odzieżą (m.in. odpowiedni tor prowadzenia, atramenty do tekstyliów oraz proces utrwalania nadruku).
- "DTG." jest poprawne, ponieważ odnosi się do maszyn przeznaczonych do bezpośredniego zadruku odzieży i innych wyrobów tekstylnych. To typowe rozwiązanie przy personalizacji (np. pojedyncze sztuki, krótkie serie) i nadrukach wielokolorowych.
- "3D." jest niepoprawne w tym kontekście, bo druk 3D służy do wytwarzania obiektów przestrzennych (przyrostowo), a nie do nanoszenia grafiki na koszulkę jako nadruku poligraficznego.
- "Igłową." (drukarkę igłową) stosuje się głównie do wydruków na papierze (np. formularze wielowarstwowe). Technologia uderzeniowa i sposób przenoszenia barwnika nie odpowiadają typowym wymaganiom nadruku na tkaninach.
- "Magnetograficzną." (zwykle kojarzoną z drukiem elektrofotograficznym/laserowym na papierze) zasadniczo dobiera się do podłoży arkuszowych lub rolowych w obrębie materiałów papierowych i podobnych. W standardowym ujęciu egzaminacyjnym nie jest to technologia wskazywana jako właściwa do bezpośredniego zadruku koszulek.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij podłoże (papier/folia/tekstylium), a dopiero potem dobierz technologię. W zadaniach o koszulkach najczęściej pojawiają się rozwiązania związane z drukiem na tekstyliach (np. DTG lub inne metody znakowania), a nie technologie biurowe przeznaczone dla papieru.
