Imitator dźwięku (często nazywany też wykonawcą efektów synchronicznych) zajmuje się tworzeniem dźwięków, które mają wiarygodnie "podążać" za obrazem. W praktyce oznacza to ręczne wykonywanie odgłosów (np. wiatr, szelesty tkanin, uderzenia, kroki) albo przygotowanie odpowiednich efektów z zasobów nagrań, tak aby pasowały do konkretnej sceny.
Odpowiedź "Wykonanie playbacków." jest poprawna, ponieważ playback dotyczy odtwarzania wcześniej przygotowanej ścieżki (najczęściej muzyki lub dialogów) w trakcie zdjęć lub w procesie synchronizacji. To zadanie jest zwykle powiązane z organizacją realizacji na planie (np. przygotowanie i odtwarzanie materiału referencyjnego), a nie z imitowaniem efektów dźwiękowych.
Pozostałe odpowiedzi opisują czynności typowe dla pracy imitatora dźwięku:
- "Imitowanie efektów wiatru." – to klasyczny przykład efektu wykonywanego "pod obraz", gdzie liczy się dopasowanie dynamiki i charakteru do ujęcia.
- "Przygotowanie nagrań efektów z taśmoteki." – praca z biblioteką efektów (wyszukiwanie, selekcja, wstępne dopasowanie) jest częstą częścią przygotowania ścieżki efektowej, zwłaszcza gdy nie wszystko trzeba nagrywać od zera.
- "Wykonanie dźwiękowych efektów specjalnych." – tworzenie nietypowych efektów (np. dla zdarzeń ekranowych) również mieści się w obszarze efektów dźwiękowych, o ile chodzi o wytworzenie brzmienia, a nie o odtwarzanie gotowej ścieżki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "playback", rozważ, czy pytanie dotyczy odtwarzania przygotowanego materiału, czy tworzenia/doboru efektów. Te dwa obszary są w produkcji audiowizualnej rozdzielane między różne zadania i stanowiska.
