W systemie Windows personalizacja odnosi się przede wszystkim do dostosowania środowiska pracy użytkownika, czyli tego, jak wygląda i jak zachowuje się interfejs. Typowe obszary personalizacji to m.in. tło pulpitu, kolory, motywy, a także wybór programów używanych domyślnie do określonych czynności.
Odpowiedź "Ustawienie wielkości pliku wymiany." jest poprawna, ponieważ plik wymiany (pagefile) to element pamięci wirtualnej. Jego rozmiar wpływa na zarządzanie pamięcią i stabilność/wydajność w sytuacjach niedoboru RAM, ale nie zmienia wyglądu pulpitu ani sposobu prezentowania elementów interfejsu. To ustawienie ma charakter systemowy i administracyjny, a nie "estetyczny" czy ergonomiczny.
Pozostałe opcje są związane z tym, co użytkownik widzi i jak korzysta z komputera:
- "Ustawienie opcji wyświetlania pasków menu i pasków narzędziowych." modyfikuje elementy interfejsu w aplikacjach/oknach, czyli wpływa na wygodę i sposób obsługi.
- "Ustawienie domyślnej przeglądarki internetowej." jest typowym przykładem personalizacji preferencji użytkownika (jakie aplikacje mają się otwierać domyślnie).
- "Ustawienie koloru lub kilku przenikających się kolorów jako tła pulpitu." to klasyczna personalizacja wyglądu pulpitu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli opcja dotyczy pamięci, dysku, wydajności, usług systemowych, zwykle nie jest personalizacją. Jeśli dotyczy wyglądu, zachowania powłoki, preferencji użytkownika (tło, kolory, domyślne aplikacje), najczęściej jest personalizacją.
