W analizie głowy na potrzeby projektowania fryzur rozróżnia się m.in. wybrzuszenia (wypukłości) oraz zapadłości (wklęsłości) w typowych okolicach: ciemieniowej i potylicznej oraz w ich strefie przejściowej.
Odpowiedź "Wybrzuszenie ciemieniowo-potyliczne." jest prawidłowa, gdy zaznaczony na rysunku obszar obejmuje jednocześnie fragment okolicy ciemieniowej i potylicznej. Człon "ciemieniowo-potyliczne" wskazuje, że nie jest to punktowa cecha tylko na ciemieniu ani wyłącznie na potylicy, ale deformacja zlokalizowana na pograniczu tych rejonów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w takim przypadku?
- "Wybrzuszenie ciemieniowe." dotyczy wypukłości ograniczonej do okolicy ciemieniowej. Jeśli czerwony obszar wchodzi na potylicę, ta nazwa byłaby zbyt wąska.
- "Zapadłość ciemieniowo-potyliczna." opisuje wklęsłość, czyli deformację o przeciwnym charakterze (brak wypukłości). To typowa pułapka: podobna lokalizacja, ale inny typ deformacji.
- "Zapadłość potyliczna." również oznacza wklęsłość, a dodatkowo ograniczoną do potylicy; nie pasuje ani typem (zapadłość), ani zakresem (tylko potylica).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw określ typ deformacji (wybrzuszenie vs zapadłość), a dopiero potem jej zakres topograficzny (ciemieniowe, potyliczne, ciemieniowo-potyliczne). Taki dwustopniowy schemat ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa nazw.
